Jezioro Worożeska

Prawdziwa perła Karpat, Jezioro Worożskie (znane również jako Worożska, Tryton ) to hydrologiczny pomnik przyrody o znaczeniu lokalnym, wysokogórskie jezioro pochodzenia lodowcowego w ukraińskich Karpatach na wysokości 1460 m n.p.m. Znajduje się w obwodzie rachiwskim na Zakarpaciu, w Karpackim Rezerwacie Biosfery na masywie Świdowca. Organizacja pozarządowa "Karpackie Szlaki" zainstalowała znak ochronny w pobliżu jeziora.

Składa się ono z dwóch małych zbiorników. Górne (większe) jezioro ma okrągły kształt (średnica 95 m, powierzchnia 0,7 ha, głębokość do 4,5 m). Dolne jezioro, położone 15 m poniżej górnego jeziora, jest wydłużone (długość 76 m, szerokość 28 m, powierzchnia około 0,2 ha, głębokość do 1,9 m). Jest zasilane przez strumień, który pochodzi z pola śnieżnego złożonego z lodu firnowego, który topnieje całkowicie tylko w najgorętszych latach. Woda w jeziorze jest czysta i bardzo przejrzysta; jej temperatura osiąga +12 latem. Dno jest nachylone i zamulone. Faunę reprezentują niektóre gatunki mikroskopijnych skorupiaków. Jest to atrakcja turystyczna.

Jezioro Apshinets znajduje się na zachód od Vorozhesko, jezioro Dogyaska na południowym zachodzie, a góra Bolshoi Kotel (1771 m) na południowym wschodzie. Najbliższą osadą jest wieś Chorna Tysa. W pobliżu znajdują się kolorowe wioski: Kvasy, Yasinia, Rakhiv. Przybliżą one tajemniczą kulturę Hucułów: ich stroje, sposób życia, zwyczaje i oczywiście pyszne potrawy. W pobliżu znajduje się również piękny wodospad Trufanets, którego zimne wody dodadzą ci siły i wigoru.

Vorozheske jest zagrożone ze względu na pole śnieżne, które zasila zbiornik. W najgorętsze letnie dni pole śnieżne topnieje całkowicie. A ponieważ spodziewane jest globalne ocieplenie, nie przegap tej wyjątkowej okazji, aby zobaczyć jezioro. Dzięki źródłu zasilania woda w zbiorniku jest krystalicznie czysta i tak przezroczysta, że można zobaczyć dno nawet na wystarczającej głębokości. Według naukowców Vorozheske powstało w wyniku ruchu lodu, który pokrywał ziemię podczas wiecznej zmarzliny. Ale, jak się okazało, wieczna zmarzlina nie jest wieczna, a topniejący lód wykopał doły na swojej drodze. Były one wypełnione lodem, który z każdym cieplejszym dniem zamieniał się w wodę. Tak powstały jeziora polodowcowe, przejrzyste jak oko słonia.

Pomimo wysokiego położenia, jezioro otoczone jest bujną roślinnością. Można tu znaleźć dywany pierwiosnka wiosennego, zarośla sosny, olchy zielonej i innych. Występuje tu również rzadki sytnik trójdzielny, turzyca wiecznie zielona i kostrzewa płożąca. Bujne i soczyste trawy przyciągają bydło. Owce, konie i krowy są częstymi gośćmi na okolicznych łąkach.

Naukowcy wyjaśnili pochodzenie zbiornika, a ludzie wymyślili jego nazwę. Istnieją dwie wersje jego pochodzenia.

Jedna z nich opowiada o dwóch nierozłącznych przyjaciołach, którzy wypasali stada owiec. Zdarzyła się jednak katastrofa - chłopców złapała straszna burza, a jeden z nich spadł z wysokiego zbocza. Jego wierny przyjaciel nie mógł zostawić przyjaciela w tarapatach i wyruszył na jego poszukiwanie. Nie tylko nie udało mu się uratować przyjaciela, ale sam wpadł w tarapaty - biedak zamarzł na śmierć. W miejscu, w którym zginęli wierni towarzysze, powstały jeziora, które otrzymały swoje nazwy z powodu wrogości tego miejsca.

Inna historia opowiada o miłości. Dwóch braci zakochało się w jednej dziewczynie, Mariczce. Do tego momentu nic nie mogło zniszczyć przyjaźni i braterskiej miłości. Aby rozwiązać ten problem polubownie, bracia postanowili przepłynąć górskie jezioro. Pierwszy miał to zrobić Mariczka. Straszliwa burza pojawiła się jednak znikąd, wzburzając na jeziorze wielkie fale, które utopiły chłopców. Dowiedziawszy się prawdy od pasterzy, zrozpaczona matka pognała nad jezioro. Jej żal nie znał granic, płakała i szeptała: "Dlaczego, jezioro, jesteś mi tak wrogie?".

Od tego czasu ludzie nazywają ten zbiornik wodny Jeziorem Wrogów. I wydaje się to potwierdzać za każdym razem. W ciągu jednego dnia nad jeziorem można poczuć burzę, grad, upał i zobaczyć śnieg.

Każdego roku setki turystów odwiedzają jezioro i doświadczają jego wrogiego nastawienia, ale to nie łamie ich ducha. Wręcz przeciwnie, hartuje ich i czyni silnymi jak krzemień. Istnieją trzy główne oznakowane szlaki turystyczne prowadzące do jeziora Vorozheska :

• Z miejscowości Kvasy (szlak czerwony): zaczynamy powolne podejście, idąc leśną ścieżką aż do łąki Braivka. Stamtąd idziemy do grzbietu Svydovets i poruszamy się na północ wzdłuż grzbietu do łąki Stremcheska. Następnie wspinamy się na górę Blyznytsia (1872 m n.p.m.), a zaraz za nią docieramy do góry Blyznytsia Velyka (1881 m n.p.m.). Kontynuujemy wzdłuż grzbietu w kierunku Peremyshka (1554 m). Na Peremyshce zobaczysz Dragobrat i to właśnie stąd rozpocznie się trasa dla tych, którzy będą się wspinać z tej wioski. Następnie trasa przechodzi przez górę Stig (1704 m) i prowadzi na łąkę Gerishaska. Tuż za łąką, dalej wzdłuż grzbietu, zobaczysz ostre zejście i jezioro u podnóża tego zejścia. Jeśli chcesz, możesz zatrzymać trasę w tym miejscu lub pójść nieco dalej wzdłuż grzbietu do większego jeziora Gerishaska (znanego również jako Dogyaska). Z jeziora Vorozheska można wrócić tą samą drogą lub zejść ścieżką do wioski Chorna Tysa.

• Z miejscowości Yasinia (szlak żółty): trasa rozpoczyna się na końcu miejscowości. Należy poruszać się wzdłuż rzeki Svydovets na północny zachód do Dragobrat. Następnie należy wspiąć się na Peremyshkę, skąd trasa pokrywa się z czerwoną.

• Z miejscowości Jasinya (trasa zielona): zacznij od cerkwi Strukivska i podążaj za zielonymi znakami do Dragobrat. Dalej trasa pokrywa się z czerwoną.
• Najłatwiejsza droga do zbiornika prowadzi z miejscowości Chorna Tysa. Do miejscowości można dostać się transportem, a stamtąd, po 5-kilometrowej wędrówce, czeka na nas jezioro Vorozheska.

Jeśli wybierasz się na jednodniową wycieczkę z Dragobratu, a następnie zamierzasz wrócić, warto zabrać ze sobą lekką przekąskę i zadbać o wygodne buty. W przypadku pełnoprawnej trasy pieszej ważne jest posiadanie podstawowego sprzętu turystycznego (namiot, plecak, śpiwór, buty turystyczne (lub wygodne trampki), opcjonalnie kijki trekkingowe), należy również zabrać wystarczającą ilość jedzenia, naczyń, pojemników na wodę, palnika itp. Latem ciepłe ubrania mogą nie być potrzebne, ale kurtki przeciwdeszczowe są koniecznością.

Pogoda w Karpatach może być zmienna podczas pobytu nad jeziorem. Nie powinno to jednak zepsuć wakacji w Karpatach. Wystarczy wcześniej przygotować się do wędrówki, zabierając ze sobą podstawowy sprzęt turystyczny, palniki i butle gazowe, ponieważ znalezienie drewna na ognisko może być trudne.

Z jeziora Worożskiego można kontynuować wędrówkę grzbietem Świdowca na górę Tataruka (1707 m n.p.m.), skąd widać jezioro Apszyniec. Z góry Tataruka należy zejść na łąkę Ripta, a następnie przez przełęcz Okole do masywu Gorgany, na górę Bratkivska (1788 m). Następnie należy poruszać się wzdłuż masywu Gorgany.

Najkrótsza droga do ośrodka prowadzi z miejscowości Jasinya, do której można dotrzeć w następujący sposób:

• pociągiem do Iwano-Frankowska, a następnie autobusem do Jasinii;
• pociągiem do miejscowości Jasinya przez połączenie Kijów-Rachów;
• pociągiem lub autobusem do miejscowości Jasinia w relacji Lwów-Rachów.

Z miejscowości Jasinia do Dragobratu można dojechać tylko samochodem z napędem na cztery koła. Na szczęście ten rodzaj transportu jest dość powszechny w tej okolicy i można go łatwo zamówić u miejscowych lub udając się do centrum rekreacyjnego Edelweiss.

Jeśli podróżujesz z Kijowa, najlepiej trzymać się trasy: Kijów-Żytomierz-Riwne-Dubno-Kremieniec-Tarnopol-Drużba-Buchacz-Monastyrka-Tysmenytsia-Frankiwsk-Nadwirna-Deliatyn-Jaremcze-Jablunytsia-Jasinia.

Jeśli podróżujesz ze Lwowa, trzymaj się trasy: Lwów-Rohatyń-Frankiwsk-Nadwirna-Delatyn-Yaremcha-Yablunytsia-Yasinia.