Żuk leśny

Anoplotrupes stercorosus
Żuk leśny
Zdjęcie: Johannes Robalotoff, CC BY-SA, Wikimedia Commons
Żuk leśny
Zdjęcie: Heiti Paves, CC BY-SA, Wikimedia Commons
Żuk leśny
Zdjęcie: Geotrupes.jpg: Derschueler derivative work: Hic et nunc, CC BY-SA, Wikimedia Commons

Opis

Gnojownik leśny — ten sam wypukły czarno-niebieski żuk, który powoli przechodzi przez ścieżkę w bukowych i świerkowych lasach. Długość ciała — 12–20 mm. Z góry jest czarny z niebieskim lub zielonkawym metalicznym połyskiem, a jeśli odwrócić żuka, widać jaskrawo-niebieski lub fioletowy spód. Pokrywy w podłużnych bruzdach.

W Karpatach to jeden z najczęstszych żuków leśnego pasa — w obserwacjach naturalistów z ukraińskich Karpat jest najczęstszy wśród owadów, których jeszcze nie było w naszym katalogu. Dorosłe żuki widać od końca wiosny do jesieni, najwięcej — latem i na początku jesieni, szczególnie w czasie grzybobrania.

Żywią się gnojowniki odchodami zwierząt, rozkładającymi się liśćmi i starymi grzybami. Dla potomstwa samiec i samica razem kopią pod kupką pokarmu głęboką norę z bocznymi komorami, wypełniają je pożywieniem, a w każdej samica składa jajko. Larwy rozwijają się w ziemi przez około rok.

Tak żuki zakopują organiczne materiały w glebie, użyźniają ją i napowietrzają — dlatego nazywane są sanitariuszami lasu. Jeśli weźmiesz żuka do ręki, cicho skrzypi, pocierając odwłok o pokrywy.

Na ciele gnojownika często siedzą drobne rudawate roztocza. To nie są pasożyty ludzi ani kleszcze ixodidae: one tylko „jeżdżą” na żuku do nowego źródła pokarmu. Żuk nie gryzie i nie jest jadowity. Nie stawiaj na niego nogi na ścieżce — on idzie swoimi sprawami.

Gdzie w Karpatach

rzadziejczęściej461 rekordów w Karpatach

Mapa pokazuje, gdzie gatunek odnotowali przyrodnicy (GBIF, rekordy na licencjach CC0 i CC BY), a nie wszystkie miejsca, w których żyje. Ukraińskie Karpaty są słabiej zbadane, więc puste miejsce nie oznacza, że gatunku tam nie ma.

Kraje
Ukraina · Węgry · Słowacja · Polska · Rumunia · Czechy
Pasma
Połonina Równa, Gorgany, Bukowe Góry, Matra, Tatry Wysokie, Beskidy Skolskie, Góry Zemplińskie, Fogarasze, Börzsöny i Cserhát, Białe Karpaty
Piętra roślinności
Pogórze (do 600 m) · Lasy bukowe (600–1200 m)

Kiedy zobaczyć

stylutmarkwimajczelipsiewrzpaźlisgru
Obserwacje

Na podstawie obserwacji przyrodników w Karpatach (iNaturalist, research grade): im ciemniejsza komórka, tym częściej gatunek widuje się w danym miesiącu.

Ochrona i zasady

Nie jest wpisany do Czerwonej Księgi Ukrainy.

Częste pytania

Co to za niebiesko-czarny żuk pełzający po ścieżkach w Karpatach?

Najprawdopodobniej gnojownik leśny. Jest czarny z niebieskim połyskiem, z dołu jaskrawo-niebieski lub fioletowy, długości 12–20 mm.

Czy kleszcze na żukach-gnojownikach są niebezpieczne?

Nie. To drobne kleszcze, które wykorzystują żuka jako „transport”. Na ludzi nie atakują i nie są związane z kleszczami ixodidae.

Podobne gatunki

Gdzie można spotkać

Szlaki

Szczyty i połoniny

Wody i wodospady

Pasma: Połonina Równa, Gorgany, Beskidy Skolskie, Karpaty Pokucko-Bukowińskie. W innych krajach: 🇭🇺 Bukowe Góry, 🇭🇺 Matra, 🇸🇰 Tatry Wysokie, 🇭🇺 Góry Zemplińskie, 🇷🇴 Fogarasze, 🇭🇺 Börzsöny i Cserhát, 🇨🇿 Białe Karpaty, 🇨🇿 Beskidy Morawsko-Śląskie, 🇸🇰 Rudawy Słowackie, 🇸🇰 Góry Strażowskie

Szlaki i szczyty, w pobliżu których przyrodnicy odnotowali gatunek (GBIF, iNaturalist), z uwzględnieniem wysokości i siedliska. Spotkanie nie jest gwarantowane.

Źródła

GBIF · iNaturalist · Wikidata · Dane o występowaniu: GBIF.org (rekordy CC0 i CC BY), iNaturalist; nazwy i identyfikatory: Wikidata (CC0). Tekst: Karpaty.rocks, sprawdzono 11.11.2026.