Traszka karpacka



Opis
Traszka karpacka to prawdziwy endemik: na świecie żyje tylko w Karpatach. Jego zasięg obejmuje Ukrainę, Polskę, Słowację, Rumunię i wschodnią Czechy, a na Ukrainie — obwody zakarpacki, lwowski, iwanofrankowski i czerniowiecki. Ponad osiem na dziesięć światowych znalezisk tego gatunku, zebranych w bazie GBIF, pochodzi z Karpat.
To mały traszka: razem z ogonem samce mają długość około 7,5 cm, samice — około 8 cm. Nie ma grzebienia grzbietowego, co jest dobrym znakiem. Grzbiet jest żółtawo-oliwkowy lub brązowo-pomarańczowy z jasną smugą, boki z ciemnymi plamkami, a brzuch jaskrawo-żółty lub pomarańczowo-czerwony, bez żadnych plam. W okresie godowym u samca na końcu ogona wyrasta cienka nitka o długości 5–8 mm.
Najczęściej traszka żyje na wysokości 350–900 m, ale zdarza się również niżej, w dolinach, i wyżej, na subalpejskich łąkach; na połoninie pod Petrosom znajdowano ją na wysokości około 1900 m.
Wiosną, w marcu-kwietniu w dolinach i w maju — na początku czerwca w górach, traszki idą do wody na rozmnażanie. Odpowiednie są dla nich bardzo małe zbiorniki wodne: kałuże w koleinach leśnych dróg, rowy, zalewy górskich potoków, bagienka i wysokogórskie jeziorka. Samica przykleja 30–100 jajek po kilka sztuk do liści roślin wodnych. Rozwój ikry trwa od dwóch tygodni w ciepłej wodzie do miesiąca w zimnej. Larwy żyją w wodzie do trzech miesięcy, a niektóre zimują tam; dorosłe traszki stają się w trzecim roku. Do czerwca — początku sierpnia dorośli wychodzą na ląd i ukrywają się pod kłodami, w mchu i leśnym poszyciu, gdzie zimują, czasami w grupach do 250 osobników.
Główne zagrożenia to koła samochodów i sprzęt do wywozu drewna, które niszczą kałuże razem z traszkami, ikrą i larwami, a także nagłe wiosenne przymrozki. Naukowcy informują, że w niektórych częściach Karpat od połowy XX wieku liczba traszek karpackich zmniejszyła się o około połowę. Traszka karpacka jest wpisana do Czerwonej Księgi Ukrainy jako gatunek wrażliwy, a w Unii Europejskiej jest chroniona jako gatunek załączników II i IV Dyrektywy o siedliskach. Zauważając traszki w koleinie leśnej drogi, nie łapcie ich i nie przenoście do innych zbiorników wodnych.
Gdzie w Karpatach
Mapa pokazuje, gdzie gatunek odnotowali przyrodnicy (GBIF, rekordy na licencjach CC0 i CC BY), a nie wszystkie miejsca, w których żyje. Ukraińskie Karpaty są słabiej zbadane, więc puste miejsce nie oznacza, że gatunku tam nie ma.
- Kraje
- Ukraina · Słowacja · Rumunia · Polska
- Pasma
- Karpaty Pokucko-Bukowińskie, Gorgany, Marmarosz, Czarnohora, Beskidy Skolskie, Grzbiet Wododziałowy, Bieszczady, Połonina Krasna, Połonina Równa, Czywczyn
- Piętra roślinności
- Pogórze (do 600 m) · Lasy bukowe (600–1200 m) · Lasy iglaste (1200–1600 m)
Kiedy zobaczyć
| sty | lut | mar | kwi | maj | cze | lip | sie | wrz | paź | lis | gru | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Obserwacje |
Na podstawie obserwacji przyrodników w Karpatach (iNaturalist, research grade): im ciemniejsza komórka, tym częściej gatunek widuje się w danym miesiącu.
Podobne gatunki — jak nie pomylić
Samiec traszki zwyczajnej wiosną ma wysoki falisty grzebień, a brzuch ma plamki; u traszki karpackiej grzebienia nie ma, a brzuch jest jednolity.
Traszka alpejska jest większa, z łupkowato-niebieskim grzbietem u samców i również jednolitym pomarańczowym brzuchem; nie ma jasnej smugi wzdłuż grzbietu.
Ochrona i zasady
Łapanie i trzymanie traszek jest zabronione: gatunek jest wpisany do Czerwonej Księgi Ukrainy.
Częste pytania
Gdzie żyje traszka karpacka?
Tylko w Karpatach — w Ukrainie, Polsce, Słowacji, Rumunii i na wschodzie Czech. W Ukrainie — w obwodach zakarpackim, lwowskim, iwanofrankowskim i czerniowieckim, najczęściej na wysokości 350–900 m.
Czy traszka karpacka jest wpisana do Czerwonej Księgi Ukrainy?
Tak, jako gatunek wrażliwy. Łapanie jej i przenoszenie do innych zbiorników wodnych jest zabronione.
Jak odróżnić traszkę karpacką od zwyczajnej?
Traszka karpacka nie ma grzebienia grzbietowego, a pomarańczowy brzuch jest jednolity, bez plam; u samca traszki zwyczajnej wiosną jest wysoki grzebień i plamisty brzuch.
Odnotowany w pobliżu
ŁatwyJednodniowyZnakowanyPirje Paukiwkaprzez CzeremoszProfil wysokości1 232–1 575 m6,3 kmpodejście 345 m≈ 2,5 godz. marszu
TrudnyWielodniowyZnakowanyWieś Szepit do wsi Szybeneprzez górę Jarowyca, górę Pniwje +1Profil wysokości849–1 599 m73,4 kmpodejście 2 319 m
TrudnyWielodniowyZnakowanyWieś Szepit do wsi Probijniwkaprzez górę Jarowyca, górę Pniwje +1Profil wysokości797–1 599 m59,4 kmpodejście 1 949 m
TrudnyWielodniowyZnakowanyGóra Jarowyca do Monasteru Świętej Trójcyprzez grzbiet Pryłucznyj, górę PniwjeProfil wysokości955–1 599 m32,5 kmpodejście 1 068 m≈ 10,5 godz. marszu
TrudnyWielodniowyWieś Probijniwka do wsi Szybeneprzez górę Tarnyca, górę Pniwje +1Profil wysokości797–1 766 m68,4 kmpodejście 2 793 m
ŚredniJednodniowyZnakowanyPerkałaba TomnatykProfil wysokości957–1 542 m8,7 kmpodejście 594 m≈ 3,5 godz. marszuSzlaki i szczyty, w pobliżu których przyrodnicy odnotowali gatunek (GBIF, iNaturalist), z uwzględnieniem wysokości i siedliska. Spotkanie nie jest gwarantowane.
Podobne gatunki
Źródła
- Вікіпедія: Тритон карпатський
- Wikipedia (en): Carpathian newt
- Дослідження «Флора і фауна Карпат», §1.4: частка записів GBIF у Карпатах (2 339 з 2 766)
- Перелік видів тварин, що заносяться до Червоної книги України (наказ Міндовкілля від 19.01.2021 № 29, зареєстровано в Мін'юсті 01.03.2021 за № 260/35882)
- Міндовкілля: текст переліку видів тварин Червоної книги України (PDF)
- GBIF: таксон і категорія МСОП
- Директива Ради 92/43/ЄЕС про збереження природних оселищ (консолідована редакція)
GBIF · iNaturalist · Wikidata · Dane o występowaniu: GBIF.org (rekordy CC0 i CC BY), iNaturalist; nazwy i identyfikatory: Wikidata (CC0). Tekst: Karpaty.rocks, sprawdzono 09.11.2026.



