Podkowiec mały

Rhinolophus hipposideros
Czerwona księga Ukrainy — narażonyNatura 2000Polowanie zabronione
Podkowiec mały
Zdjęcie: darmozrac, CC BY, iNaturalist
Podkowiec mały
Zdjęcie: Vladimír Nemček, CC BY, iNaturalist
Podkowiec mały
Zdjęcie: Demian Hiß, CC BY, iNaturalist

Opis

Podkowiec mały — jeden z najmniejszych nietoperzy na świecie: waży zaledwie 4–9 g, a rozpiętość skrzydeł wynosi około 19–25 cm. Nazwę zawdzięcza skórzastemu wyrostkowi wokół nozdrzy w kształcie podkowy. Jak inne nietoperze, podkowiec orientuje się i poluje za pomocą ultradźwięków — echolokacji, a jego skrzydła są bardzo szerokie, krótkie i zaokrąglone.

Na Ukrainie przebiega północna granica jego zasięgu. Występuje głównie w przedgórzach i niskich górach, w szczególności w Zakarpaciu, Iwano-Frankiwsku i Lwowie. Zimuje w podziemnych pustkach — jaskiniach, sztolniach, tunelach, grotach, a latem samice gromadzą się w koloniach rozrodczych na strychach, w dzwonnicach, w zacienionych miejscach pod mostami nad górskimi potokami, a nawet w dziuplach. Młode rodzą się pod koniec czerwca — na początku lipca, a podkowiec żyje do 17,5 roku.

Na polowanie nietoperz wylatuje o zmierzchu, 20–25 minut po zachodzie słońca, i szybko oraz sprawnie lata nisko nad ziemią, omijając krzewy. Żywi się głównie drobnymi muchówkami i ćmami. W silny wiatr i deszcz nie opuszcza schronienia.

Główne zagrożenia dla gatunku to niepokój i zniszczenie schronień, w tym podziemnych pustek i starych budynków, a także pestycydy, przez które zmniejsza się liczba owadów. Dlatego miejsca zimowania i kolonie rozrodcze podkowców nie są ujawniane, a w jaskiniach i na strychach nietoperzy nie można budzić, oświetlać ani fotografować z bliska. Podkowiec mały jest wpisany do Czerwonej Księgi Ukrainy jako gatunek narażony, a w UE znajduje się w załącznikach II i IV Dyrektywy o siedliskach.

Gdzie w Karpatach

rzadziejczęściej107 rekordów w Karpatach

Mapa pokazuje, gdzie gatunek odnotowali przyrodnicy (GBIF, rekordy na licencjach CC0 i CC BY), a nie wszystkie miejsca, w których żyje. Ukraińskie Karpaty są słabiej zbadane, więc puste miejsce nie oznacza, że gatunku tam nie ma. Dla rzadkich i wrażliwych gatunków mapa jest celowo zgrubna (sześciokąty ~250 km² lub większe), aby nie wskazywać gawr, gniazd ani stanowisk.

Kraje
Ukraina · Rumunia · Słowacja · Węgry · Polska
Pasma
Pădurea Craiului, Beskidy Skolskie, Połonina Równa, Góry Kelimeńskie, Marmarosz, Karpaty Pokucko-Bukowińskie, Bieszczady, Bukowe Góry, Góry Bihor, Średniosłowackie Góry Wulkaniczne
Piętra roślinności
Pogórze (do 600 m) · Lasy bukowe (600–1200 m)

Kiedy zobaczyć

stylutmarkwimajczelipsiewrzpaźlisgru
Obserwacje

Na podstawie obserwacji przyrodników w Karpatach (iNaturalist, research grade): im ciemniejsza komórka, tym częściej gatunek widuje się w danym miesiącu.

Bezpieczeństwo

Nietoperzy nie można brać gołymi rękami: jeśli znajdziesz bezradnego nietoperza, skontaktuj się z specjalistami chiropterologami lub najbliższą instytucją ochrony przyrody. W jaskiniach i na strychach nie budź i nie oświetlaj śpiących nietoperzy.

Ochrona i zasady

Gatunek Czerwonej Księgi Ukrainy; chroniony również przez Dyrektywę o siedliskach oraz Umowę o ochronie populacji europejskich nietoperzy (EUROBATS), której uczestnikiem jest Ukraina. Schronień nie zakłócać i nie ujawniać.

Czerwona księga Ukrainy

Częste pytania

Dlaczego nietoperz ma podkowę na nosie?

To skórzasty wyrostek wokół nozdrzy w kształcie podkowy — charakterystyczna cecha wszystkich podkowców, które orientują się i polują za pomocą ultradźwięków.

Co zrobić, jeśli w jaskini lub na strychu śpią nietoperze?

Cicho odejść, nie świecić latarką i nie dotykać. Niepokój w schronieniach — jedno z głównych zagrożeń dla nietoperzy.

Podobne gatunki

Gdzie można spotkać

Pasma, w których występuje: Beskidy Skolskie, Połonina Równa, Marmarosz, Karpaty Pokucko-Bukowińskie, Bieszczady, Beskidy Górnodniestrzańskie. W innych krajach: 🇷🇴 Pădurea Craiului, 🇷🇴 Góry Kelimeńskie, 🇭🇺 Bukowe Góry, 🇷🇴 Góry Bihor, 🇸🇰 Średniosłowackie Góry Wulkaniczne, 🇸🇰 Niżne Tatry

Szlaki i szczyty, w pobliżu których przyrodnicy odnotowali gatunek (GBIF, iNaturalist), z uwzględnieniem wysokości i siedliska. Spotkanie nie jest gwarantowane.

Źródła

GBIF · iNaturalist · Wikidata · Dane o występowaniu: GBIF.org (rekordy CC0 i CC BY), iNaturalist; nazwy i identyfikatory: Wikidata (CC0). Tekst: Karpaty.rocks, sprawdzono 09.11.2026.