Patsikov

Patsykiv to wieś w powiecie Dolyna w obwodzie iwanofrankowskim. Pierwszą pisemną wzmiankę o Patsykiv można znaleźć w sporze o ziemię między dwoma właścicielami ziemskimi Patsykiv w 1625 roku. Wiadomo jednak, że wieś została założona w czasach przedchrześcijańskich i stała się częścią Rusi Kijowskiej po tym, jak Wołodymyr Wielki zjednoczył wszystkie ziemie starożytnej Rusi w potężne państwo.

Istnieje kilka wersji pochodzenia nazwy miejscowości. Według miejscowego historyka Mychajło Krupczyna ze Starego Mizunia, wieś została założona przez rodzinę morawskiego władcy Patsyka, który był właścicielem dużej części ziemi. Druga część ziemi należała do klasztoru. Sam klasztor, według Kroniki Świętej Gwiazdy, sięga trzystu lat wstecz do pojawienia się chrześcijaństwa w Państwie Wielkomorawskim. Okazuje się więc, że mnisi byli przedchrześcijańskimi mnichami pogańskimi. Znali medycynę ludową: sporządzali leki z leczniczych górskich ziół, kwiatów i miodu i leczyli ludzi z okolicznych wiosek.

W 1648 r. mieszkańcy wioski wzięli aktywny udział w powstaniu ludowym, za co zostali poddani krwawej masakrze po odejściu Chmielnickiego. W 1939 r. wieś liczyła 830 mieszkańców (780 Ukraińców, 30 Polaków, 20 Łacinników). W czasach sowieckich wieś została przyłączona do Wyhody i przywrócona w 1990 roku.

W tej karpackiej wiosce znajduje się najstarszy kościół w powiecie Dolyna, kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, zbudowany w 1691 roku. Jest to jedyny budynek zachowany z niegdyś obronnego klasztoru. Z kościoła roztacza się wspaniały widok na Karpaty Gorgany i Beskidy. W starożytnych dokumentach historycznych kościół jest wymieniany jako klasztor do 1924 roku, chociaż sam klasztor już dawno nie istnieje. W pobliżu kościoła zachowało się sklepienie wejścia do lochu. Mieszkańcy wioski natknęli się na sklepienie podziemnej konstrukcji podczas kopania grobów na cmentarzu nad kościołem. Według dawnych opowieści, cele klasztorne, które znajdowały się na wzgórzu Pryverkh, były połączone z kościołem przejściami. Pozostałości wejścia do wypełnionej jaskini można znaleźć w pobliżu łąki "Mnisi Dół", gdzie znajdował się klasztor. Krótko mówiąc, miejsce to wciąż czeka na badaczy, którzy odkryją tajemnicę lochu.

Początki jego budowy sięgają 1686 roku, kiedy to galicyjski sędzia Andrij Żurakowski przekazał ojcom bazylianom ziemię w Patyskowie pod budowę klasztoru i zbudował kamienny kościół na własny koszt. Nawiasem mówiąc, nad wejściem do kościoła przedstawiono samego fundatora modlącego się przed ukrzyżowaniem oraz jego herb (Sas) z dwiema łacińskimi literami A i Z (Andrzej Żurakowski). Kościół został konsekrowany w 1691 r. przez prawosławnego biskupa maramorskiego Józefa Stojkę, którego Andrzej Żurakowski potajemnie sprowadził z Zakarpacia. W 1792 r. nowe władze austriackie zlikwidowały klasztor i przeniosły mnichów do sąsiedniego klasztoru w Hoszowie. Nawiasem mówiąc, miejscowi mówią o istnieniu podziemnego przejścia z ich kościoła do Hoszowa.

Jeśli podróżujesz do kościoła w Pacykówce ze Lwowa lub Iwano-Frankowska, na pewno będziesz przejeżdżać przez miasto Vyhoda. Około 150 lat temu Wyhoda była tylko przedmieściem Pacykowa. Teraz jest na odwrót. Pod koniec XIX wieku baron Leopold Popper von Podhari przeniósł siedzibę swojej firmy z Węgier do Galicji, zbudował tartak w pobliżu Vyhody i położył kolej wąskotorową. Oczywiście Vyhoda nie może pochwalić się żadnymi starymi historycznymi budynkami, ale jest tu Karpacki Tramwaj i Dom Barona Poppera, które są popularne wśród turystów. W Domu Barona Poppera mieści się eleganckie Muzeum Centrum Dziedzictwa Kolejowego Vyhoda. Niewiele ośrodków regionalnych może pochwalić się takim muzeum.

Królewskie wrota z miejscowego kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (1692 r.) można oglądać w Muzeum Narodowym im.