Chinadijowo

Chynadiyovo (Chynadiyevo) to osada typu miejskiego położona 12 km na wschód od centrum dzielnicy Mukachevo, w dolinie rzeki Latorytsia. Jej powierzchnia wynosi 6251,4 ha. Populacja wynosi 7,2 tys. osób. Centrum regionalne, Użhorod, oddalone jest o 48 km. Przez Chynadijowo przebiega linia kolejowa Użhorod-Lwów z dwiema stacjami kolejowymi i jednym peronem, a także autostrada Kijów-Użhorod i droga regionalna Swaliawa-Mukaczewo.

W pobliżu wioski odkryto znaleziska z neolitu (V tysiąclecie p.n.e.), epoki brązu (II tysiąclecie p.n.e.) i starożytnej Rusi (X-XI w.), a także rzymskie monety (II-III w. n.e.) i słowiańską ceramikę (VIII-X w. n.e.).

Pierwsza wzmianka o Chynadiyovo jako osadzie Saint Miklos pochodzi z 1214 roku. Węgierska nazwa "Saint Miklós" pochodzi od zbudowanego tu feudalnego dworu św. Mikołaja i była mu przypisana do 1944 r. Ta sama nazwa została użyta w akcie węgierskiego króla Stefana V z 1264 r., na mocy którego nadał on wieś Magistrowi Adlarowi, królewskiemu komisarzowi do spraw galicyjskich.

W 1956 r. Chynadijowo otrzymało status osady typu miejskiego.

Od początku XX w. lokalny przemysł charakteryzował się rozwojem leśnictwa i zakładów obróbki drewna. Już w 1902 r. powstały pierwsze warsztaty produkcji zapałek, a w okresie powojennym rozpoczęto produkcję protez i podpiętek w przemyśle obuwniczym. W czasach sowieckich meble eksportowano do całego ZSRR. W 1992 r. na bazie starej fabryki powstała ukraińsko-słowacka spółka joint venture, która rozpoczęła głęboką obróbkę drewna i jednocześnie produkcję drewnianych zabawek dla dzieci.

Miejscowa szkoła artystyczna działa od 30 lat. Posiada wydziały choreografii, sztuk pięknych, instrumentów ludowych, fortepianu, teorii i orkiestry. Wśród szkół tego typu na Zakarpaciu, Chynadijewska Szkoła Artystyczna jest uważana za jedną z najlepszych.