Czumałowo to wieś w Ukrainie, w obwodzie zakarpackim, w rejonie tyskim, licząca ponad 3000 mieszkańców. Według legendy nazwa wsi pochodzi od nazwiska jej pierwszego mieszkańca Chumala: na początku XIV wieku uciekł on od pana feudalnego z Uhlya i osiedlił się tutaj, na prawym brzegu rzeki Tereblya (Talabor po węgiersku). Według węgierskiego historyka V. Beloya, prawobrzeżna część obszaru, gdzie Tereblya spływa z gór i otwiera się w szeroką dolinę, została zasiedlona około 1350 roku. Według zapisów historycznych w 1406 r. w osadzie Chumalovo (znanej na Węgrzech jako Csománfalva) było już 12 gospodarstw domowych. Na wschodnich obrzeżach miejscowości rzeka Stanovets wpada do rzeki Tereblya.
Pierwsze osady Chumalivtsi pojawiły się na Zaberezh tract, czyli w zachodniej części obecnego terytorium wsi, na wzgórzu. W czasach starożytnych brzeg rzeki Tereblya biegł wzdłuż traktu, wzdłuż krawędzi reliefowej granicy utworzonej przez samą naturę. Świadczy o tym dzisiejsza struktura gleby i charakter obszaru. W późniejszych czasach rzeka przesunęła się na wschód i obecnie płynie w połowie drogi między wioskami Chumalovo i Krychevo.
Pierwsze informacje statystyczne o Chumalovo pochodzą z 1839 roku. W tym czasie wioska była częścią dzielnicy Khust zhupa Maramor, z populacją 621 osób. W 1901 r. Czumałowo liczyło już 1394 mieszkańców i w tym czasie należało już do rejonu tyachowskiego Rusi Maramoroskiej.
W latach 1939-1940 z Czumałowa nielegalnie wyjechało do ZSRR 78 młodych mężczyzn i kobiet. Faszystowscy okupanci węgierscy, rozprawiając się ze zbuntowaną ludnością, uwięzili 27 i deportowali do ciężkich robót 83 mieszkańców wsi. Czumałowo zostało wyzwolone spod okupacji hitlerowskiej przez 17 Korpus Strzelców Gwardii pod dowództwem generała majora A. Hastyłowycza 23 października 1944 roku. Z okazji 50-lecia władzy radzieckiej we wsi wzniesiono obelisk Chwały ku czci ochotników, którzy zginęli podczas II wojny światowej.
W 1878 r. w Czumałowie otwarto parafialną szkołę podstawową, do której uczęszczały dzieci urodzone w latach 1870-1871. Pierwszym nauczycielem był Węgier o nazwisku Lihtey. W 1944 r. wieś została wyzwolona spod okupacji hitlerowskiej przez Armię Czerwoną, a w 1945 r. nowy rząd otworzył w Czumałowie siedmioklasową szkołę, która w 1961 r. stała się szkołą ośmioklasową. Dopiero od 1991 r. uczniowie wsi zaczęli otrzymywać podstawowe wykształcenie średnie w szkole pierwszego i drugiego stopnia, która w 2001 r. została przekształcona w szkołę średnią pierwszego i trzeciego stopnia.
Jeśli chodzi o życie duchowe wsi, w statystykach kościelnych z 1893 r. o wsi Czumałowo czytamy, co następuje: "Czumałowo jest starożytną wsią i wspólnotą kościelną. Parafia kościelna tej wsi jest częścią okręgu kościelnego Tereblya. Parafia posiada kamienny kościół pod wezwaniem Wstawiennictwa Najświętszej Maryi Panny, który został konsekrowany w 1878 roku".
W 1925 r. we wsi utworzono odrębną wspólnotę prawosławną, której kapłanem został Wasyl Krailo. W 1929 r. swoją działalność duchową rozpoczął klasztor Wniebowstąpienia Pańskiego, którego pierwszą opatką została Maria Rybar z Dubowa. Nie ma tu innych wyznań religijnych, z wyjątkiem kościoła prawosławnego.