Rabka-Zdrój: tężnia solankowa, pijalnie i leczenie

Rabka-Zdrój to uzdrowisko w dolinie Raby między Gorcami, Beskidem Wyspowym i Makowskim, w połowie drogi z Krakowa do Zakopanego. Nazywa się je „miastem dzieci”: od 1889 roku, gdy otwarto tu kolonię dla chorych dzieci, Rabka specjalizuje się w lecznictwie dziecięcym, choć dziś przyjmuje także dorosłych. Naturalnym bogactwem uzdrowiska są solanki, z których już w XVI wieku próbowano pozyskiwać sól. W 1858 roku z inicjatywy Komisji Balneologicznej Krakowskiego Towarzystwa Naukowego dr Fryderyk Skobel zbadał tutejszą solankę i stwierdził w niej jod i brom w stężeniach stawiających ją w czołówce Europy; pomysł zakładu kąpielowego poparł prof. Józef Dietl. W 1864 roku oficjalnie otwarto uzdrowisko, a kolej Kraków – Chabówka – Rabka z 1885 roku w ciągu pięciu lat zwiększyła liczbę kuracjuszy siedmiokrotnie. Główną spółką uzdrowiskową jest Uzdrowisko Rabka S.A.

Wody mineralne i surowce naturalne

Rabczańskie wody lecznicze to głównie solanki jodkowo-chlorkowo-sodowe z bromem z głębokich odwiertów (do 1,2 km). Wydobywa się je z ujęć „Krakus”, „Warzelnia”, „Helena”, „Rabka-18”, „Rabka-19” i „Rabka IG-2” i stosuje do kąpieli, kuracji pitnej i wziewnej. Do kuracji pitnej w rabczańskich pijalniach podaje się szczawy ze Szczawnicy – „Jan”, „Józef”, „Józefina” i „Stefan”; ogólne wskazania to choroby dróg oddechowych, choroby reumatologiczne, osteoporoza i otyłość, a ze względu na bor kuracja pitna nie powinna trwać dłużej niż miesiąc. Kolejnym surowcem jest klimat: osłonięta od silnych wiatrów kotlina z dobrym nasłonecznieniem, bez nadmiernych upałów i ostrych mrozów.

Tężnia i pijalnie

Wizytówką uzdrowiska jest kompleks w Parku Zdrojowym przy alei Jordana, otwarty 22 czerwca 2009 roku: dwa okrągłe drewniane pawilony połączone zadaszoną przewiązką. W jednym mieści się pijalnia z salą dla kuracjuszy, w drugim – tężnia, czyli inhalatorium na wolnym powietrzu. Solanka o stężeniu 1,87% z odwiertu „Helena” (głębokość 460 m) jest pompowana na wysokość 10 m i wylewana na kolumnę z gałązek tarniny; wokół powstaje solankowa mgiełka, którą wdycha się, spacerując powoli dookoła. Inhalacje takie zaleca się przy stanach zapalnych dróg oddechowych, alergiach, wyczerpaniu, osobom pracującym głosem lub w zapyleniu. Druga pijalnia działa w Zakładzie Przyrodoleczniczym (Centrum Zdrowia i Urody) przy ul. Orkana 49. W parku są też zmodernizowana muszla koncertowa na ponad 800 widzów i charakterystyczna „kiwajka” – pompa nad źródłem solanki.

Co się leczy

Zgodnie ze statusem uzdrowiska jego profile lecznicze to choroby górnych i dolnych dróg oddechowych, choroby ortopedyczno-urazowe, kardiologiczne i nadciśnienie, choroby skóry, choroby reumatologiczne, otyłość i cukrzyca. Placówki dziecięce leczą astmę, katar sienny, przewlekłe zapalenia dróg oddechowych, cukrzycę typu I, otyłość, wady serca i kręgosłupa. W Zakładzie Przyrodoleczniczym przy ul. Orkana, obsługującym wszystkie grupy wiekowe, wykonuje się kąpiele solankowe, kwasowęglowe, perełkowe i wirowe, borowinę, masaż podwodny, inhalacje indywidualne i zbiorowe, krioterapię, laser, magnetoterapię, masaże i gimnastykę leczniczą. Program zleca lekarz.

Informacje praktyczne

Rabka leży przy drodze ekspresowej S7 Kraków – Zakopane; stacja Rabka-Zdrój i sąsiednia Chabówka mają połączenia z Krakowem. Pijalnia przy tężni w Parku Zdrojowym jest czynna codziennie 10:00–18:00, w Zakładzie Przyrodoleczniczym przy ul. Orkana – codziennie 9:00–16:00 (według gminy); tężnia działa w tych samych godzinach co pijalnia w parku. Na tężnię z pijalnią wystarczy godzina, spacer po parku i mieście to pół dnia.

W pobliżu: szlaki, szczyty, zabytki

Przez Rabkę biegnie Główny Szlak Beskidzki, a z centrum wychodzą szlaki Rabka – Luboń i Raba Wyżna – Rabka. W starym drewnianym kościele kilometr od parku mieści się Muzeum im. Władysława Orkana w Rabce-Zdroju, a trzy kilometry dalej – Skansen Taboru Kolejowego w Chabówce.

Oficjalna strona: uzdrowisko-rabka.pl

Zdjęcia: Kraków - moje miasto, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons; Michał Bulsa, CC0, Wikimedia Commons; Jlns, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons; Mach240390, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons; Mach240390, CC BY 4.0, Wikimedia Commons; Zalasem1, CC BY 4.0, Wikimedia Commons.