Lodowa Kopa

Lodowa Kopa (słow. Malý Ľadový štít, dawniej Ľadová kopa; niem. Markasitturm) to szczyt o wysokości 2602 m w grani głównej słowackich Tatr Wysokich. Należy do dziesięciu najwyższych szczytów Tatr Wysokich i wznosi się ok. 16 km na północ od Popradu, nad Tatrzańską Łomnicą. Na południowy wschód od niego, w Dolinie Pięciu Stawów Spiskich, stoi Schronisko Téryego (Téryho chata). Góra leży w powiecie Poprad w kraju preszowskim, na granicy gruntów miasta Wysokie Tatry i gminy Tatrzańska Jaworzyna.

Z daleka Lodowa Kopa może wyglądać jak boczny wierzchołek sąsiedniego Lodowego Szczytu (2627 m), ale oddziela ją od niego wyraźna Lodowa Szczerbina. Z drugiej strony, między Lodową Kopą a Małym Lodowym Szczytem (słow. Široká veža, 2461 m), leży Lodowa Przełęcz (Sedielko). Szczyt ma dwa wierzchołki: główny północno-zachodni i o kilka metrów niższy południowo-wschodni. Na południowy zachód odchodzi długa grań zakończona Pfinnową Kopą. Ściana południowa opada do Dolinki Lodowej, wschodnia do Doliny Pięciu Stawów Spiskich, a zachodnie stoki do Doliny Zadniej Jaworowej.

Jak dojść / szlaki

Na szczyt nie prowadzi znakowany szlak. Wierzchołek leży w narodowych rezerwatach przyrody Dolina Jaworowa i Studené doliny Tatrzańskiego Parku Narodowego (TANAP), więc nie jest swobodnie dostępny: wejść można tylko z przewodnikiem górskim (horský vodca), samodzielnie – wyłącznie taternicy, zgodnie z zasadami parku.

• Najbliższy znakowany szlak – zielony: z Jaworzyny Tatrzańskiej Doliną Jaworową na Lodową Przełęcz i dalej do Schroniska Téryego i Schroniska Zamkovskiego. Przełęcz leży ok. 360 m od wierzchołka.
• Zwykłe wejście z przewodnikiem prowadzi właśnie od Lodowej Przełęczy – to stosunkowo łatwo dostępna droga, dlatego szczyt bywa często odwiedzany.

Co widać ze szczytu

Ze skalistego wierzchołka roztacza się widok dookólny. Dzięki wysokości widać stąd większość szczytów Tatr Wysokich – Lodowy Szczyt, Łomnicę, Kieżmarski i Pyszny Szczyt, Baranie Rogi, Sławkowski Szczyt – grań Tatr Bielskich i okoliczne doliny, a przy dobrej widoczności góry środkowej i wschodniej Słowacji oraz południowej Polski.

Przyroda i historia

Drogę na szczyt od strony Lodowej Przełęczy i wprost z Doliny Jaworowej od dawna znali myśliwi z Jurgowa. Pierwsze znane wejście turystyczne miało miejsce 22 września 1835 r.: na szczyt weszli przyrodnicy Johann Heinrich Blasius, Gustav Hartlaub i Alexander Keyserling z nadleśniczym z Jaworzyny Simonem Fischerem i myśliwymi z Jurgowa. Pierwszego wejścia zimowego dokonali Włodzimierz Mostowski, Kazimierz Piotrowski i Stanisław Sierakowski 2 lutego 1914 r.

Dla taterników najciekawsza jest ściana południowa z wieloma drogami do VI stopnia trudności. Pierwszego przejścia dokonali 22 sierpnia 1912 r. Alfréd Grósz, Tibold Kregczy i Lajos Rokfalusy; historia tego wejścia stała się tematem filmu Cesta k slnku (1948). Nazwy niemiecka i węgierska pochodzą podobno od markasytu – minerału o mosiężnożółtej barwie i metalicznym połysku.

Bezpieczeństwo, sezon i zasady

Podejście na Lodową Przełęcz to szlak wysokogórski powyżej granicy lasu: luźne kamienie, płaty śniegu do lata i szybko zmieniająca się pogoda. Od 1 listopada do 31 maja w TANAP obowiązuje sezonowe zamknięcie szlaków wysokogórskich. Osobom niebędącym taternikami nie wolno wchodzić na sam szczyt bez przewodnika. W słowackich górach pomaga Horská záchranná služba (HZS): 18 300 (+421 18 300) lub 112.

Ciekawostki

• Polski Mały Lodowy Szczyt to sąsiednia Široká veža – nazwy często się mylą, bo słowacki Malý Ľadový štít to właśnie Lodowa Kopa.
• Dawniejsze pomiary podawały wysokość 2602, 2603, a nawet 2611 m.

Zdjęcia: Milan Bališin, CC BY-SA 4.0; Milan Bališin, CC BY-SA 4.0; Branork, CC BY-SA 2.5; Rafał Kozubek, CC BY-SA 3.0; Milan Bališin, CC BY-SA 4.0; Wikimol, CC BY-SA 3.0 — Wikimedia Commons.