Diabelski Kamień w Pidkamin jest geologicznym pomnikiem przyrody o znaczeniu lokalnym. Jest to dziwna geomorfologiczna formacja skalna bez gór ani kamiennych nasypów w pobliżu - tak jakby ktoś ją tu przyniósł. Naukowcy uważają, że jest to pozostałość po poprzednim okresie geologicznym. Kiedyś mogła służyć jako bożek dla mieszkańców. Po zachodniej stronie znajduje się wgłębienie w kształcie serca. Wygląda na to, że kiedyś odprawiano tu rytuały.
Wysokość kamienia wynosi 16 metrów, co odpowiada trzypiętrowemu budynkowi. Wokół niego znajdują się kamienne krzyże - groby z wydrapanymi na nich inskrypcjami. W pobliżu wzgórza, na którym znajduje się kamień, znajdują się dwie jaskinie. Jedna z nich ma wysoki krzyż i zablokowane wejście. Naukowcy twierdzą, że w tych jaskiniach znajdował się kościół i kaplica. Około 200-300 lat później wydobywano stamtąd kamień do budowy.
Od 2007 roku obok kamienia regularnie w sierpniu odbywa się festiwal etnograficzny Pidkamin.
Pewnej nocy diabeł wziął kamień z Karpat i zaniósł go do Poczajewa, ponieważ ogarnęła go chęć zniszczenia klasztoru. Ale droga była daleka, a kiedy diabeł dotarł na wzgórze, koguty już piały. Nie mógł utrzymać kamienia i upuścił go, a następnie uciekł. Do kamienia lepiej nie podchodzić w nocy - kiedyś składano przy nim ofiary, a w pobliżu powstał cmentarz. Świadczą o tym kamienne krzyże, które przetrwały do dziś.
Według źródeł pisanych za rok pierwszej wzmianki o Diabelskim Kamieniu w Pidkamin uznaje się 1441. Pidkamin to miejsce pełne energii, wręcz mistyczne. Jest to prawie dwudziestometrowa skała, od której osada wzięła swoją nazwę. Na skale znajdują się ślady drewnianej konstrukcji, według źródeł kronikarskich są to ślady starożytnego klasztoru, na którego pierwszym piętrze znajdowały się cele mnichów, na drugim zaś świątynia. Starożytne kroniki wskazują również, że na terenie klasztoru chowano zmarłych mnichów, a kamienne krzyże na grobach przetrwały do dziś. Liczne rowki i wgłębienia, które utrzymywały drewniane konstrukcje, są podobne do systemów konstrukcyjnych karpackich fortec Tustan i Bubnyshche. Badania pokazują, że w okresie Księstwa Galicyjsko-Wołyńskiego na kamieniu zbudowano cerkiew, która miała przede wszystkim charakter obronny.
Kiedy po raz pierwszy usłyszysz nazwę "Pidkamin", nie musisz zgadywać, skąd wzięła się ta nazwa. Rzeczywiście, wieś Pidkamin w powiecie brodzkim obwodu lwowskiego wygodnie mieści się pod tak zwanym Diabelskim Kamieniem, który od czasów starożytnych stoi obok wzgórza klasztornego. Naukowcy twierdzą, że 16-metrowy Diabelski Kamień lub Olbrzymi Kamień jest pozostałością tektonicznego grzbietu Holohirsko-Kremenets w Karpatach. W czasach pogańskich był używany jako świątynia lub ołtarz, a później jako klasztor o znaczeniu obronnym.
Ostatnio Pidkamin stał się znany, a nawet popularny wśród młodych ludzi, dzięki festiwalowi o tej samej nazwie, który odbył się tego lata po raz siódmy. Tradycyjnie gromadzi on koneserów kultury etnicznej i tradycji ludowych Karpat. Najwygodniejszym sposobem dotarcia tutaj jest samochód. Wieś znajduje się 25 kilometrów od centrum Brodów (trasa P39). Kamień jest widoczny z daleka, więc zauważysz go od razu, gdy zbliżysz się do wioski.
