Pomnik Adama Mickiewicza, Iwano-Frankowsk

Zakwaterowanie w pobliżu

Plac Mickiewicza powstał w latach 70. XIX wieku i od tego czasu nigdy nie zmienił swojej nazwy. Plac jest cenny dla miasta pod wieloma względami. Jest to zarówno piękny, uporządkowany plac, jak i jedno z najpopularniejszych miejsc do wypoczynku, a wokół placu znajduje się wiele interesujących atrakcji.

Pomnik Adama Mickiewicza w Iwano-Frankiwsku to pomnik polskiego poety Adama Mickiewicza (1798-1855) w obwodowym centrum Iwano-Frankiwska; jest uważany za najstarszy przykład rzeźby miejskiej w mieście.

Pomnik znajduje się na placu Mickiewicza. Jest to figura poety z brązu, osadzona na marmurowym cokole mniej więcej proporcjonalnym do wielkości postaci, który jest schodkowy i uzupełniony niskim stylobatem. Rzeźbiarz Tadeusz Blotnicki przedstawił poetę z książką w rękach w chwili natchnienia.

Wszystkie wycieczki turystyczne po mieście muszą zatrzymać się przy pomniku wielkiego poety Adama Mickiewicza. W 1898 roku miłośnicy literatury polskiej obchodzili 100. rocznicę urodzin poety (1798-1855). Podjęto decyzję o udekorowaniu placu nazwanego imieniem Mickiewicza jego pomnikiem, mimo że poeta nigdy nie był w Stanisławowie. Konkurs na projekt pomnika wygrał krakowski rzeźbiarz T. Blotnicki. Prace nad pomnikiem rozpoczęły się we Florencji w 1881 roku. Na budowę pomnika zebrano datki w wysokości 3000 ryńskich. Początkowo planowano realizację projektu w Krakowie, jednak władze austriackie nie wyraziły na to zgody. Wówczas postanowiono wznieść pomnik w Stanisławowie. Na placu pojawiła się figura wykonana z włoskiego marmuru; poeta przedstawiony jest z książką w dłoniach w chwili natchnienia.

Pomnik Adama Mickiewicza w Stanisławowie odsłonięto 20 listopada 1898 roku w obecności licznie zgromadzonej publiczności. Na cokole wyryto słowa w języku polskim: "Adamowi Mickiewiczowi w setną rocznicę urodzin - obywatele Stanisławowa. 1898".

W 1919 r., podczas I wojny światowej, pomnik został uszkodzony. W 1930 r. odlano go z brązu, uproszczono kształt cokołu i nieznacznie zmieniono lokalizację.

W 1940 r. usunięto polskojęzyczną tablicę na cokole i zastąpiono ją nową: "Adam Mickiewicz, 1798-1855". Pomnik przetrwał do dziś na skwerze imienia wielkiego poety.

W 1989 roku pomnik został zrekonstruowany.

Tuż za pomnikiem znajduje się ważny budynek. Obecnie mieści się w nim regionalna filharmonia muzyczna, ale budynek został pierwotnie zaprojektowany i zbudowany jako teatr Towarzystwa Muzycznego im. Powstał w 1891 r. przy ówczesnej ulicy Bielowskiego (obecnie L. Kurbasa). Konkurs na projekt architektoniczny teatru wygrał... Józef Łapicki, inżynier kolei miejskiej. Otrzymał za to złoty pierścień od społeczeństwa miasta.

W 1939 roku mieścił się tu Teatr Muzyczno-Dramatyczny im. Iwana Franki, a w 1980 roku otrzymał nową siedzibę przy ulicy Nezalezhnosti. Nawiasem mówiąc, oryginalny budynek filharmonii wyglądał zupełnie inaczej niż teraz. Można to zobaczyć na starych pocztówkach Stanisławowa.

Niegdyś w mieście działały dwa towarzystwa kulturalno-sportowe o nazwie Sokil. Jedno z nich było polskie, a jego budynek znajduje się obecnie na placu Mickiewicza i służy jako regionalna biblioteka dla dzieci. Polski Sokół został zbudowany w 1895 roku. W 1927 roku budynek został uszkodzony przez pożar. Krążą nawet opowieści, że Polacy celowo podpalili swój Sokoł, aby uzyskać ubezpieczenie i wykorzystać je do odbudowy budynku. Nie wiadomo, czy to prawda, ale w 1929 roku Sokil został odbudowany i rozbudowany; dodatkowo powstał budynek dla kina Ton, które stało się wówczas pierwszym kinem dźwiękowym w mieście. Obecnie działa tu kino Lumiere.