Monaster Sihla: grota św. Teodory

Skit wśród skał i jodeł

Monaster Sihla (Mănăstirea Sihla), oficjalnie monaster Narodzenia św. Jana Chrzciciela, to niewielki klasztor męski Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego na wysokości około 1000 metrów wśród skał grzbietu Obcina Sihlei w Górach Stânișoary (Munții Stânișoarei), przy leśnej drodze między wsią Agapia a monasterami Sihăstria i Secu. Według monasteru pustelnicy żyli wśród tych skał jeszcze przed 1200 rokiem; skit założono w 1731 roku, a w 2011 roku otrzymał status monasteru. Dziś żyje tu około 35 mnichów i nowicjuszy.

Główną drewnianą cerkiew z 1741 roku zbudowała rodzina Kantakuzenów; obecny wygląd uzyskała w 1813 roku, gdy archimandryta Benedykt, przełożony monasterów Neamț i Secu, niemal całkowicie przebudował ją z jodłowych bali na starych fundamentach. Najwięcej ludzi przychodzi tu jednak do groty św. Teodory z Sihli — mołdawskiej ascetki z XVII wieku, która według żywotu przez wiele lat żyła tu w zupełnej samotności. Rumuński Kościół Prawosławny kanonizował ją w 1992 roku; jej relikwie, według sąsiedniego monasteru Sihăstria, przechowywane są w Kijowie. W pobliżu stoi jeszcze jeden zabytek — „cerkiewka z jednej jodły”, wzniesiona w 1763 roku przez Ioniță Cantacuzino Pașcanula na pamiątkę przyjaciela, który zginął na polowaniu.

Dlaczego warto

Sihla to jedno z najbardziej klimatycznych miejsc w górach Neamț: drewniane cerkwie, omszałe skały, wąskie przejście do groty, w której zawsze płoną świece, i cisza jodłowego lasu. To miejsce pielgrzymek, ale też dobry cel niespiesznego spaceru: od monasteru Sihăstria prowadzi tu leśna ścieżka, a droga z Agapii wiedzie przez wzgórza. Latem jest tu chłodniej niż w dolinie, a zimą klasztor stoi w głębokim śniegu.

Co zobaczyć

• Drewnianą cerkiew Narodzenia św. Jana Chrzciciela (1813, w miejscu świątyni z 1741 roku) — na planie trójliścia, z jedną wieżą, ścianami obitymi deskami i cebulastym dachem.
• Ikonostas z lipowego drewna pokrytego złoceniem, z czterema ikonami namiestnymi namalowanymi w 1852 roku przez mnicha Juliana z monasteru Slatina; malowidła wnętrza pochodzą z lat 1973–1974.
• Niewielki relikwiarz, w tym głowę mnicha Jeremiasza, ucznia Paisjusza Wieliczkowskiego.
• „Cerkiewkę z jednej jodły” Przemienienia Pańskiego (1763) i stare cele pod skalną ścianą.
• Grotę św. Teodory — wąskie przejście między dwiema wysokimi skałami z ołtarzem, świecami i ikonami.
• Skałę „stołu” obok groty, na którą wchodzi się po drabinie: według tradycji ptaki przynosiły tu świętej okruchy chleba z monasteru Sihăstria.

Informacje praktyczne

Adres: Mănăstirea Sihla, comuna Agapia, cod 617010, okręg Neamț. Telefon: +40 744 513 879, e-mail [email protected]. Do monasteru prowadzą leśne drogi od wsi Agapia i od monasteru Sihăstria; z Târgu Neamț to około 25 km. Sihăstrię i Sihlę łączy piesza ścieżka przez las. Zimą i po ulewach leśne drogi mogą być trudne dla zwykłego samochodu. Z Ukrainy: przez przejście graniczne Porubne – Siret i Suczawę, około 130 km od granicy.

Monaster nie publikuje oficjalnych godzin zwiedzania ani cen — sprawdź przed wyjazdem. To czynny klasztor męski: skromny strój (zakryte ramiona i kolana, kobietom przyda się chusta i spódnica), cisza; przed fotografowaniem w cerkwi zapytaj o zgodę. Do groty prowadzą kamieniste ścieżki i schody, a przejście między skałami jest wąskie i śliskie — potrzebne są wygodne buty; trasa jest niedostępna dla wózków. Święta: Narodzenie św. Jana Chrzciciela (24 czerwca), Przemienienie Pańskie (6 sierpnia) i wspomnienie św. Teodory (7 sierpnia). Na monaster i grotę zarezerwuj 1–1,5 godziny.

W pobliżu

• Monaster Sihăstria — wspólnota starców Kleopasa i Paisjusza, niżej przez las.
• Monaster Agapia z malowidłami Nicolae Grigorescu.
• Monaster Secu — ufortyfikowany klasztor z XVII wieku.
• Monaster Văratec — największy klasztor żeński Rumunii.
• Safari z żubrami w Vânători-Neamț.

Oficjalna strona: sihla.mmb.ro

Zdjęcia: Cezar Suceveanu. Original uploader was Cezarika1 at ro.wikipedia, CC BY 2.5, Wikimedia Commons; Curcan ionel, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons; Chira Claudia, CC BY 2.5, Wikimedia Commons.