Kościół św. Mikołaja, Bełz
Mikołaja jest jednym z najpiękniejszych i najbardziej znanych budynków w małym miasteczku Bełz na zachodniej Ukrainie. Obecnie służy społeczności prawosławnej, ale wcześniej był to greckokatolicki kościół Najświętszej Maryi Panny. Stąd styl budynku - secesja z elementami gotyckimi: ostre wysokie wieże, typowe dla kościołów katolickich i przypominające starożytny zamek. Dawny kościół jest częścią rezerwatu historyczno-kulturowego Książęcy Bełz.
Kościół został zbudowany w latach 1906-1911 i otrzymał imię św. Weroniki. Architektem nowego murowanego kościoła był Kalikst Krzyżanowski. Kościół został zbudowany w stylu secesyjnym z elementami gotyckimi. Fasada jest asymetryczna, z wieżą po prawej stronie od wejścia. W fasadę wmurowane są rdzenie, a na jej szczycie wyryty jest napis "O Mario Matko Boza Ratuj Nas". W okresie międzywojennym kościół był wykorzystywany jako kościół garnizonowy.
W latach 1933-1938 ukończono budowę całego kompleksu kościelnego według projektu architekta Witolda Rawskiego. W szczególności w 1935 r. wzniesiono nowy ołtarz polowy św. Walentego, w którym obecnie znajduje się nowa kopia ikony. Ołtarz polowy został zbudowany w stylu funkcjonalizmu. W 1933 r. wybudowano dzwonnicę w stylu secesyjnym z elementami romantyzmu. Jest ona dwukondygnacyjna, murowana i zwieńczona koroną, przypominającą wieżę szachową. Na fasadzie znajduje się jeden z historycznych herbów Bełza - wizerunek gryfa. Wieża jest dość dobrze zachowana.
Brama kościelna została zbudowana w 1935 roku. Jest to budowla trójskrzydłowa. Przedstawia kolejny herb Bełza - strzelającą armatę oraz łaciński napis "Belz constant fidelis" (Bełz zawsze wierny). Brama, podobnie jak dzwonnica, nie została odrestaurowana, ale jest dobrze zachowana. Droga Krzyżowa została zbudowana jako ostatnia, w 1938 roku. Składa się z ceglanych murów z 14 stacjami. Dwa tylne rogi są zaakcentowane narożnymi kapliczkami. Od 1939 r., kiedy Bełz, podobnie jak reszta Polski, był okupowany przez III Rzeszę i ZSRR, był to niemiecki graniczny posterunek obserwacyjny, ponieważ nowa granica między III Rzeszą a Związkiem Radzieckim przebiegała wzdłuż rzeki Sołokii w pobliżu kościoła. W 1951 r., kiedy Bełz przeszedł z Rzeczpospolitej Polskiej do Ukraińskiej SRR, mieścił się tu radziecki garnizon graniczny. W 1991 r. cerkiew została przekazana społeczności prawosławnej i od tego czasu nosi imię św.
W starym kościele zamkowym znajdowała się największa relikwia - Bełżycka Ikona Matki Bożej, która jest uważana za jedną z najstarszych w ikonografii maryjnej. Według legendy wizerunek ten został namalowany przez ewangelistę Łukasza. Ikona była przechowywana w Konstantynopolu przez 656 lat, a następnie została przekazana bizantyjskiej księżniczce Annie, którą poślubił książę kijowski Wołodymyr. Po długiej podróży ikona trafiła do Bełży, skąd w 1382 r. została przewieziona do Polski przez namiestnika króla polskiego w Galicji, Władysława Opolskiego. Obecnie obraz przechowywany jest w klasztorze w Jasnogorsku i znany jest jako ikona Matki Boskiej Częstochowskiej.
Z okazji 1000-lecia Bełza Polacy podarowali ukraińskim wiernym laserową kopię ikony. Jest ona przechowywana w kaplicy św. Walentego, która jest częścią kompleksu kościelnego. W jego skład wchodzi również Wieża Mariacka z herbem Bełza.
W Bełzie znajduje się również greckokatolicka cerkiew św. Mikołaja, położona na terenie XVII-wiecznego klasztoru dominikanów.
