Klasztor skalny i jaskiniowy w Rozgirche

Rozgirche, obwód lwowski, Ukraina, 82472

Klasztor skalny i jaskiniowy w Rozgirche — 2

Klasztor skalny i jaskiniowy w Rozgirche — 3

Klasztor skalny i jaskiniowy w Rozgirche — 4

Klasztor skalny i jaskiniowy w Rozgirche — 5

Podróżując po zachodniej Ukrainie, nie zapomnij odwiedzić małej wioski Rozgirche w obwodzie lwowskim. W pobliżu, po drugiej stronie rzeki Stryj, znajduje się niewielkie pasmo górskie. Ukrywa ono starożytny zabytek, który jest nietypowy dla Galicji - klasztor jaskiniowy.

Znajduje się on na południowo-wschodnich obrzeżach wsi Rozgirche (rejon stryjski, obwód lwowski), na terenie rezerwatu Rozgirche o tej samej nazwie, utworzonego w 1984 roku. "Skalny klasztor Rozgirche leży na wysokości 443 metrów nad poziomem morza. Są to skaliste piaskowce o wysokości do 25 m, utworzone ponad 70 milionów lat temu na dnie morza paleogeńskiego. Szeroki na 50 metrów kamienny labirynt wychodni piaskowca Vyhorodsky rozciąga się prawie 400 metrów ze wschodu na zachód pośród bukowego i świerkowego lasu.

U podnóża pasma górskiego znajduje się klasztor jaskiniowy w Rozgirch. Pierwsze wzmianki o nim pochodzą z 1460 i 1469 roku. Od XIV do XVII wieku klasztor należał do ojców bazylianów. Większość mnichów złożyła ślub milczenia i nie komunikowała się ze sobą. Za ich zgodą okoliczni mieszkańcy mogli przychodzić do klasztoru w święta. Wiadomo również, że mnisi zarabiali na życie sprzedając miód z własnej pasieki. Wejdź do wnętrza świątyni. Zobaczysz tam inskrypcje wyryte na kamieniu, różne symbole i twarze świętych.

Chociaż pierwsza wzmianka o klasztorze jaskiniowym w Rohirch pochodzi z XV wieku, istnieje wersja, że skały te były używane w czasach pogańskich. Podczas ekspedycji archeologicznej w 1990 roku w skale w pobliżu świątyni odkryto osadę rolniczą z VIII- VII wieku p.n.e.. Według mieszkańców wioski, sam klasztor był klasztorem męskim. Prawdopodobnie jego założycielami byli mnisi, którzy uciekli z Kijowa i innych osad Rusi Kijowskiej, która została zniszczona przez Tatarów w 1200 roku. Mnisi, którzy przeżyli, dotarli na te ziemie, osiedlili się i, według badaczy, znaleźli niepozorne i trudno dostępne miejsce i wyryli swój klasztor w skałach.

Mnisi w większości prowadzili cichy tryb życia, to znaczy nie komunikowali się ze sobą. W święta chłopi mogli do nich przychodzić, oczywiście za ich zgodą. Wiadomo również, że mnisi sprzedawali miód z pobliskiej pasieki, aby zarobić pieniądze. Wokół klasztoru rosły jagody i grzyby, które mnisi spożywali.

Lokalizacja była bardzo dogodna i bezpieczna, ponieważ w tym czasie Tatarzy napadali na ukraińskie wioski i ziemie i palili je (zdarzyło się to więcej niż raz we wsi Rozgirche). Sam masyw skalny znajduje się u podnóża grzbietu, na jego północnym zboczu, więc klasztor, położony na wzgórzu w lesie i 200 metrów od południowo-wschodnich obrzeży wsi, był trudno dostępny dla napastników.

Kompleks klasztorny podzielony jest na dwa poziomy - dolny i górny.

Kiedy znajdziesz się na niższym poziomie, od razu zauważysz, że jest tam jeden duży i jeden mały pokój. Naukowcy uważają, że znajdowały się tu cele mnichów. Mniejsze pomieszczenie najprawdopodobniej służyło jako magazyn. Na jednej ze ścian znajduje się małe okrągłe okno.
Osiemnaście rzeźbionych schodów prowadzi na drugi poziom. Znajdował się tam kościół. Archeolodzy ustalili, że budynek kościoła składa się z przedsionka, części głównej i ołtarza. Tak więc kościół był trzyczęściowy. W ścianach starożytnego sanktuarium znajdują się różne nisze.

W niektórych częściach klasztoru jaskiniowego można zobaczyć różne zagłębienia i otwory. Sugeruje to, że kościół miał kiedyś drewnianą dobudówkę. Ścieżka prowadzi ze skalistego klasztoru na górę, w pobliżu której znajdują się dwie skały, które służą jako "bramy" świątyni.

W głównym masywie skalnym wykute są trzy jaskinie, które znajdują się na dwóch poziomach. Na pierwszym poziomie znajdują się dwa pomieszczenia, a na drugim (do którego prowadzą schody) jedno. Badacze uważają, że dolna duża jaskinia była salonem ze spiżarnią przylegającą do niego, a górna jaskinia była kościołem klasztornym.

W przeszłości nie przeprowadzono dokładnych badań kompleksu skalnego, więc jedynie mglista wzmianka o klasztorze z XV wieku stała się punktem wyjścia dla lokalnych historyków. Pierwsze szczegółowe badania skał w Rohirczu zostały przeprowadzone przez Wahylewycza i Karpowicza (odpowiednio w 1830 i 1834 r.), a ich wyniki posłużyły do zbudowania hipotez na temat historii i przeszłości skał i znajdujących się na nich budynków. Od końca XX wieku ukraińscy naukowcy i lokalni historycy zaczęli dogłębnie badać skały.

Aby dostać się do wioski Rozgirche, należy rozpocząć podróż ze Lwowa. Wsiądź do pociągu lub minibusu jadącego w kierunku Stryja i dojedź do skrętu na Nyżnia Stryina. Stamtąd należy dojść do rzeki Stryj, przekroczyć ją po długim metalowym moście i znaleźć się w Rozgirche. Na wschód od niego, po minięciu miejscowego kościoła, znajduje się wejście do świątyni jaskiniowej. Jaskiniowy klasztor w Rozgirchu najlepiej zwiedzać w ciepłej porze roku. Z wysokości jaskiniowego kompleksu klasztornego roztacza się wspaniały widok na zieloną dolinę rzeki Stryj.