Góra Trościan

Trościan to szczyt w Beskidach Skolskich, w obwodzie lwowskim, na zachód od osiedla Sławsko. Ma 1232 m wysokości. To jedna z najbardziej znanych gór Lwowszczyzny: na jej stokach działa ośrodek narciarski, a ze szczytu roztaczają się rozległe widoki na dolinę Oporu i okoliczne grzbiety.

Trościan wznosi się na odosobnionym masywie, ograniczonym dolinami rzek Opór i Hołowczanka. Zbudowany jest głównie z piaskowców. Stoki północno-wschodnie są strome (30–40°) i porośnięte lasem świerkowym, południowe — łagodne i słabo zalesione. Wierzchołek jest płaski i trawiasty, więc jest tu przestronnie zarówno latem, jak i zimą.

Zimą Trościan jest jednym z ośrodków narciarskich Sławska: stoki opadają na wschód, północ i zachód, a przy trasach można zjeść i rozgrzać się gorącym napojem. Latem szczyt przyciąga miłośników niezbyt trudnych spacerów i widoków na Beskidy Skolskie.

Jak dojść

Do Sławska łatwo dojechać pociągiem lub samochodem ze Lwowa. Najprościej wjechać na szczyt wyciągiem krzesełkowym o długości około 2750 m, prowadzącym od dolnej stacji na sam wierzchołek (godziny pracy sprawdź na miejscu). Pieszo na Trościan wchodzi się drogami leśnymi i wzdłuż tras narciarskich; na naszej stronie nie ma jeszcze znakowanego szlaku na ten szczyt, więc zaplanuj ślad wcześniej i pobierz mapę offline.

Trasy narciarskie mają różny stopień trudności: na stokach centralnych, północnych i zachodnich wytyczono trasy o długości od 1500 do 2000 m z wyciągami orczykowymi. Inne noclegi i atrakcje w okolicy Sławska znajdziesz na naszej stronie.

Woda, nocleg i bezpieczeństwo

Na naszej mapie nie ma źródeł w pobliżu szczytu, więc zabierz wodę. Latem pamiętaj o upale na otwartych stokach i burzach, zimą — o oblodzeniu, mgle i silnym wietrze na płaskim wierzchołku. Nie wchodź pieszo trasami narciarskimi w czasie jazdy. W razie wypadku dzwoń pod 112 lub 101; kontakty najbliższych jednostek znajdziesz na stronie ratownicy górscy.

Zdjęcia: Dmytro Petishkin, CC BY 4.0; Dmytro Petishkin, CC BY 4.0; Володимир Тертишник, CC BY-SA 4.0; Anna Chertkova, CC BY-SA 4.0 — Wikimedia Commons.