Bucura (Retezat)

Bucura (rum. Vârful Bucura, węg. Bukura-csúcs) to masywny, podwójny szczyt w północnej grani głównej gór Retezat w Karpatach Południowych, w okręgu Hunedoara. Według węgierskiej Wikipedii, powołującej się na portal turystyczny retyezat.ro, wyższy wierzchołek, Bucura I, ma 2433 m, a niższy, Bucura II, 2378 m. Najbliższą miejscowością jest narciarska osada Râușor, około 6 km na północny zachód.

Jak dojechać / szlaki

Przez szczyt prowadzi szlak oznaczony żółtym paskiem od jeziora Bucura na szczyt Retezat, a w pobliżu biegnie główny szlak granią Retezatu z czerwonym paskiem (Hobița – przełęcz Gorova – Peleaga – Curmătura Bucurii – Retezat). Węgierska Wikipedia zauważa, że «zwykła» droga na szczyt przy sprzyjającej pogodzie nie jest trudna.

U stóp Bucury administracja Parku Narodowego Retezat proponuje pętlę nr 10 wokół jezior: z Gura Bucurii doliną Bucury niebieskim paskiem razem z czerwonym krzyżem, dalej czerwoną kropką do jeziora Lia, obok jezior Ana, Viorica i Florica — największego kompleksu polodowcowego w parku — do najwyżej położonych jezior masywu, Tăul Agățat i Tăul Porții pod skałami Poarta Bucurii, strzegącymi rezerwatu Gemenele. Powrót prowadzi żółtym paskiem do jeziora Bucurel i niebieskim do jeziora Bucura i schronu Salvamont. Pętla zajmuje około 8 godzin przy 800 m różnicy wysokości, trudność średnia. Z trasy nr 3 od parkingu Cârnic przez jezioro Pietrele na przełęcz Curmătura Bucurii (8–9 godzin) także widać szczyty Bucury i samo jezioro.

Co widać ze szczytu

Według węgierskiej Wikipedii z głównego wierzchołka przy dobrej pogodzie roztacza się panorama dookolna: na południe grzbiet Slăveiu i odcinek Poarta Bucurii ze szczytem Judele, na zachód rezerwat Gemenele, na północ szczyt Retezat, a na wschód kocioł Bucury i Peleaga z licznymi jeziorami polodowcowymi.

Przyroda i historia

Góra zawdzięcza nazwę zapewne kotłowi na południowym stoku i jego największemu jezioru, Bucurze; samo słowo to dawne rumuńskie imię żeńskie. Na mapie pierwszego zdjęcia wojskowego z połowy XVIII wieku góra nosiła jeszcze inną nazwę — Seminile, a obecna przyjęła się prawdopodobnie dopiero w drugiej połowie XIX wieku. Na stromej, skalistej północnej ścianie Bucury II wytyczono kilka trudnych dróg wspinaczkowych.

Bezpieczeństwo, sezon i zasady

Zwykłe wejście na Bucurę przy dobrej pogodzie nie jest trudne, ale północna ściana Bucury II to teren wspinaczkowy dla przygotowanych alpinistów. Na odsłoniętej grani nad jeziorami podczas burzy jest niebezpiecznie; wychodź wcześnie. Szczyt leży w Parku Narodowym Retezat, pierwszym parku narodowym Rumunii. Zgodnie z zasadami administracji parku wstęp jest płatny: bilet kosztuje 10 lei i jest ważny 7 dni (do kupienia na bilete.retezat.ro, w punktach wejścia i w centrum dla zwiedzających w Nucșoarze). Chodzić wolno tylko znakowanymi szlakami, namioty rozbijać wyłącznie w wyznaczonych miejscach, ogniska są zakazane (na biwakach dozwolona jest tylko kuchenka), psy trzeba trzymać na smyczy, a kąpiel w jeziorach jest zabroniona. Droga leśna Gura Apelor – Gura Bucurii (około 20 km, zalecany samochód o wysokim prześwicie) jest otwarta, zależnie od pogody, mniej więcej od połowy maja do połowy listopada; zimą szlaki z Gura Bucurii są niedostępne. Zimą na wysokich graniach występuje duże zagrożenie lawinowe — śledź komunikat lawinowy rumuńskiej Krajowej Administracji Meteorologicznej (ANM) na meteoromania.ro.

W rumuńskich Karpatach żyje wiele niedźwiedzi. Ratownicy Salvamont radzą nie chodzić w pojedynkę, głośno rozmawiać, żeby zwierzę usłyszało cię z daleka, zachowywać dystans i nigdy nie dokarmiać zwierząt, a jedzenie trzymać w szczelnych pojemnikach z dala od namiotu; przy spotkaniu nie uciekać i powoli się wycofywać, nie odwracając się plecami.

Ratownictwo górskie: krajowa dyspozytornia Salvamont 0SALVAMONT = 0725 826 668 oraz numer alarmowy 112.

Ciekawostki

• Jezioro Bucura pod szczytem jest największym jeziorem polodowcowym Rumunii.
• W XVIII wieku górę oznaczano na mapach jako Seminile.

Zdjęcia: Dezidor, CC BY 3.0; Hardsr, Public domain; Hardsr, Public domain; Hardsr, Public domain; Thalpha, CC BY 3.0 — Wikimedia Commons.