Bogorodchany

Wieś Bohorodczany znajduje się na prawym brzegu górskiej rzeki Bystrycy-Sołotwyńskiej i po zachodniej stronie Czarnego Lasu. Przez miejscowość przebiega ważna trasa dla wczasowiczów, prowadząca do najpopularniejszych górskich kurortów: Yablunytsia, Bukovel, Yaremche, Verkhovyna, Dragobrat. W mieście zachował się kompleks klasztoru dominikanów z XVIII wieku. W pierwszej połowie XVIII w. w okolicach Bohorodczan działały oddziały opryszków dowodzone przez O. Dowbusza. W drugiej połowie XIX w. w Bohorodczanach mieszkał znany postępowy działacz i poeta A. Mohylnyj. Bohorodczany były centrum powiatu. Miasto miało przywilej organizowania jarmarków dwa razy w miesiącu. Stary herb Bohorodczan przedstawia mur miejski (bez bram) na niebieskim tle, a nad nim trzy wieże.

Przez 127 lat w miejscowej cerkwi znajdował się słynny ikonostas z Maniava Skete, zabytek galicyjskiej sztuki barokowej. Ikonostas ten został namalowany w latach 1698-1705 przez grupę mistrzów malarstwa pod kierownictwem Joba Kondzelewicza (1667-1740).

Po likwidacji klasztoru w Maniowie w 1785 r. jego majątek został sprzedany i wywieziony. Podczas likwidacji majątku klasztornego społeczność Bohorodczan kupiła ikonostas z cerkwi Podwyższenia za 60 zł, przewiozła go do Bohorodczan i umieściła w miejscowej cerkwi. W 1913 r. ikonostas z Bohorodczan został wysłany do Wiednia w celu renowacji, a w międzyczasie, podczas I wojny światowej, cerkiew w Bohorodczanach spłonęła. Na szczęście ikonostas zachował się i został przewieziony do Muzeum Narodowego we Lwowie. Bohorodczany straciły swój zabytek, ale nazwa miasta na zawsze weszła do historii sztuki.

We wsi znajduje się XVII-wieczny klasztor dominikanów (kościół, izby duchowne, cele, mur z bramą - ul. T. Szewczenki 61), który jest nie tylko zabytkiem architektury, ale i historii. Turyści chętnie go odwiedzają. Dziś Bohorodczany to ośrodek wypoczynkowy w obwodzie iwanofrankowskim, dobrze znany zimowym i letnim wczasowiczom. Bogata historia regionu, wspaniały leczniczy klimat i rozwinięta infrastruktura turystyczna zapewnią komfortowy i ciekawy wypoczynek. Hotele w Bohorodczanach oferują komfortowe zakwaterowanie i szereg dodatkowych usług, od sauny z basenem po wypożyczalnię sprzętu narciarskiego.

Miejscowość otoczona jest ze wszystkich stron wysokimi szczytami górskimi, które zapewniają stabilną pogodę i niewielkie wahania temperatury. Wielowiekowe lasy pomagają utrzymać chłód w lecie i przepływ ciepłego powietrza w zimie, co sprawia, że pobyt tutaj jest wyjątkowo przyjemny. Źródła wody mineralnej umożliwiają połączenie przyjemnego wypoczynku z leczeniem. Można rozwiązać problemy przewodu pokarmowego i układu moczowego. Ceny wakacji w Bohorodczanach pozwalają wybrać zakwaterowanie, które spełnia Twoje potrzeby i wyobrażenia o komforcie, a także odpowiada Twoim możliwościom finansowym.

Zajęcia rekreacyjne są tutaj zróżnicowane. Oprócz relaksu w hotelu, można skorzystać z usług biura turystycznego i wybrać się na wycieczkę do historycznych i kulturalnych miejsc Podkarpacia i Karpat. Jeśli jesteś tu zimą, oczywiście nie możesz przegapić okazji, aby pojeździć na nartach. W samej wiosce można wypożyczyć wszystko, czego potrzebujesz i skorzystać z usług instruktora, który nauczy Cię wszystkich zawiłości jazdy na nartach. Wspaniała przyroda tych miejsc i wiele możliwości spędzenia ekscytującego czasu sprawią, że pobyt w Bohorodczanach będzie przyjemny i niezapomniany.

Pierwsza pisemna wzmianka o Bohorodczanach pochodzi z 1441 roku. Mówi ona, że właścicielem Bohorodczan był Jan z Buczacza. Od najdawniejszych czasów mieszkańcy wsi zajmowali się rzemiosłem i rolnictwem. Najczęstszymi specjalnościami rzemieślników były krawiectwo i tkactwo. Świadczą o tym zachowane do dziś nazwy ulic: Tkacka, Riznycha. W drugiej połowie XV wieku Bohorodczany stały się własnością szlachty Potockich.

W 1691 r. na polecenie hrabiny K. Potockiej w Bohorodczanach zbudowano kościół, wokół którego osiedliła się drobna szlachta i kilkudziesięciu rzemieślników z Polski. Kościół stał się ośrodkiem katolicyzacji ludności. W pierwszej połowie XVIII w. w okolicach Bohorodczan działały grupy opryszków, w tym mieszkańcy Bohorodczan. W 1744 r. opryszki pod wodzą Ołeksy Dowbusza dokonały śmiałego ataku na twierdzę w Bohorodczanach, gdzie buntownicy zdobyli wiele broni i zniszczyli rejestry podatkowe, umowy dzierżawy itp.

Po pierwszym rozbiorze Polski Bohorodczany znalazły się pod panowaniem monarchii habsburskiej (od 1804 r. - Cesarstwa Austriackiego), a miasto stało się własnością austriackich baronów, którzy prowadzili politykę dehumanizacji ludności ukraińskiej. Prześladowano ukraińską kulturę i zwyczaje. Rozwój gospodarczy był celowo hamowany. W drugiej połowie XVIII wieku Bohorodczany pozostały małym miasteczkiem: W 1786 r. było tu tylko 314 domów i 1134 mieszkańców. W 1789 r. władze austriackie otworzyły szkołę niemiecką, a w 1770 r. założyły szkołę ludową.

W połowie XIX wieku życie społeczne i polityczne w Bohorodczanach stało się bardziej aktywne, w szczególności na uwagę zasługuje działalność Iwana Kapuszczaka, posła do parlamentu austriackiego z okręgu Sołotwińsk. W czerwcu 1848 r. utworzono tu Radę Rosyjską, składającą się z 29 członków. Po reformie 1848 r. w Bohorodczanach pojawiły się pierwsze przedsiębiorstwa. W 1870 r. w mieście działał niewielki browar, gorzelnia i warsztat obróbki drewna. Pod koniec XIX wieku zatrudniały one ponad 100 pracowników.

Dla duchowej strawy każdy podróżnik powinien koniecznie odwiedzić Maniavske Skete i Maniavske Waterfall, który jest najwyższym znanym wodospadem w ukraińskich Karpatach.