"Urząd Miasta Czerniowce Czerniowce

Zakwaterowanie w pobliżu

Na rozległych brzegach rzeki Prut leży urocze miasto Czerniowce, które jest uważane za kolebkę ukraińskiej kultury. Od ponad półtora wieku starożytny ratusz w Czerniowcach sięga nieba na Placu Centralnym.

Pomysł budowy ratusza w Czerniowcach zrodził się w latach dwudziestych XIX wieku. Został on zbudowany w latach 1843-1847 według projektu niemieckiego architekta Adolfa Martina, który przekonał władze miasta o potrzebie budowy ratusza na głównym placu Czerniowiec. Ratusz został zbudowany na dość solidnych fundamentach o głębokości około sześciu metrów i pierwotnie służył jako remiza strażacka. Podczas swojego długiego istnienia ratusz w Czerniowcach widział austriackich władców, rosyjskich urzędników i rumuńskich okupantów.

Dziś budynek jest nadal wykorzystywany zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Obecnie mieści się w nim rezydencja burmistrza i Rady Miasta Czerniowce.

Чернівецька ратуша

Architektura budynku wykazuje cechy związane z odejściem od zasad klasycyzmu i przejściem do włoskiego renesansu: fasada jest zaprojektowana w stylu klasycznym, podczas gdy wieża ma motywy renesansowe. Pierwotny projekt zakładał budowę dwupiętrowej wieży, jednak później zdecydowano się na dobudowanie dodatkowego piętra.

Charakterystyczną cechą ratusza są dwa zegary.

Jeden z nich to zegar wieżowy zainstalowany podczas budowy.
Drugi, znajdujący się nad głównym wejściem, został później podarowany przez burmistrza Antona Kokhanovskyego, który kierował Czerniowcami w latach 1866-1892. Zamówił on ten zegar ze świecącą tarczą w nocy w Pradze i podarował go swojemu ukochanemu miastu.

Obecnie na iglicy wieży powiewa żółto-niebieska ukraińska flaga, a fasadę zdobi herb miasta. Imponujący budynek bardzo harmonijnie wtapia się w zespół architektoniczny, czyniąc centrum miasta pięknym miejscem.

Ciekawostki

Przez wiele dziesięcioleci strażacy pilnowali porządku w mieście z wysokiej wieży. Gdy tylko gdzieś wybuchał pożar, wywieszano czerwoną flagę, a w nocy od strony, gdzie doszło do wypadku, zapalano światło. Widząc ten znak, mieszkańcy wiedzieli, gdzie potrzebna jest ich pomoc.
Każdego dnia trębacz w bukowińskim stroju ludowym wspina się po 126 stopniach na 50-metrową wieżę zegarową i punktualnie o godzinie 12:00 wykonuje z balkonu melodię pieśni "Mariczka", która stała się nieoficjalnie znana jako hymn miasta. Tradycja ta została zapoczątkowana w 2004 roku.

Ratusz w Czerniowcach znajduje się na Placu Centralnym, od którego odchodzą główne ulice miasta. Aby się tam dostać, można skorzystać z transportu publicznego (na przykład autobusów 7, 8, 10, 36 i innych). Z dworca kolejowego można tam dojechać autobusem 1A, trolejbusami 3A i 5.

Czerniowce są stolicą Bukowiny. Jest to jedno z najpiękniejszych i najprzyjemniejszych ukraińskich miast. Znajduje się tu jeden z najpiękniejszychdworców kolejowych w kraju,cerkiew św. Paraskewy Serbskiej, cerkiew Podwyższenia Krzyża, stocznia, ratusz (codziennie o 12:00 trębacz gra z wieży melodię "Mariczki"), Muzeum Sztuki, ulica Kobylańska, Niemiecki Dom Ludowy, cerkwie Ormiańska i Wniebowzięcia NMP (najstarsza kamienna ukraińska cerkiew greckokatolicka w Czerniowcach), plac Teatralny i Teatr Kobylański. Plac Teatralny Kobylianska, Żydowski Dom Ludowy, Uniwersytet Czerniowiecki (wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO), Plac Turecki (Czerniowce były częścią Turcji, Modowy, Rumunii, Austro-Węgier, ZSRR, Rusi, Ukrainy), duży łazik,przytulne uliczki i brukowane uliczki, tak zwany pijany kościół, dom Nazarija Jaremczuka, a następnie kolejny dom-statek, dwa domy o tym samym numerze (mieszkała tu Olha Kobylianska), dom, w którym mieszkał Wołodymyr Iwasiuk i różowy kościół - Katedra Świętego Ducha.

Zabytki Czerniowiec

Drewniany kościół św. Mikołaja (z 1607 r., odrestaurowany w 1954 r.);

kamienny kościół św. Jerzego na Bitterroot (1767 w stylu barokowym);

drewniany kościół św. Trójcy w Muglach (tysiąc siedemset siedemdziesiąty czwarty), przeniesiony w 1874 r. do Kłokuczki;

drewniany kościół Wniebowzięcia NMP na Kaleczance (1783);

Ratusz z dwupiętrową 45-metrową wieżą w stylu empire (1843-1847, architekt A. Mikulicz), obecnie Rada Miejska;

Ukraińska cerkiew greckokatolicka (1825-1830 w stylu barokowym);

Katedra w stylu bizantyjskim (1844-1864, architekt Roll);

Paraskewy w stylu pseudoromańskim, ukończony w 1862 r. (architekt A. Pawłowski);

rezydencja metropolitów bukowińskich - od 1956 r. jeden z budynków Uniwersytetu Czerniowieckiego);

Ormiański kościół gregoriański (1869-1875, architekt J. Hlavka);

Budynek Uniwersytetu Czerniowieckiego (1874-1875);

Kościół Jezuitów w stylu neogotyckim (1893-1894);

dworzec kolejowy (1898-1903) w stylu secesyjnym;

teatr miejski (1904-1905, architekci F. Fellner i G. Helmer) w stylu wiedeńskiego baroku z elementami secesji (obecnie Teatr Muzyczno-Dramatyczny im. O. Kobylińskiej) itd.