Pidzacharyczi
Pidzakharychi - wieś w Ukrainie, w obwodzie czerniowieckim, w rejonie putyłowskim. Lokalnym organem samorządowym jest rada wsi Pidzakharychi. Liczy 443 mieszkańców.
Wieś została założona w 1774 roku. Terytorium, na którym później powstała wieś, było częścią Rusi Kijowskiej, później - państwa galicyjsko-wołyńskiego. W średniowieczu była to część księstwa mołdawskiego. W 1775 r. Habsburgowie odebrali Bukowinę osłabionemu Imperium Osmańskiemu i do 1918 r. wieś była częścią monarchii austriackiej jako część cesarskiej prowincji Bukowina.
28 listopada 1918 r. wieś, podobnie jak cały region Bukowiny, została zajęta przez Rumunię. Jednocześnie w latach 1918-1939 wieś znajdowała się w strefie przygranicznej między Rumunią a Polską, granica przebiegała wzdłuż rzeki Czeremosz. Od 1940 r. weszła w skład Ukraińskiej SRR. Już w 1941 r. Rumuni, jako sojusznicy Niemiec, tymczasowo przywrócili władzę okupacyjną we wsi. Od 1944 r. wieś jest częścią Ukrainy.
Istnieje ciekawa legenda o założeniu wsi i jej nazwie. W czasach, gdy Huculszczyzną rządzili na przemian Tatarzy i Polacy, którzy nie dawali mieszkańcom spokoju, na szczycie góry wznoszącej się nad dzisiejszą wsią, niedaleko górskiego jeziora, osiedlił się człowiek o imieniu Zakhariy. Tutaj rozwinął własne gospodarstwo, hodował konie, byki i owce. Pewnego dnia, w biały dzień, na zewnątrz zrobiło się ciemno, jakby była noc i rozpętała się ulewa z silnym wiatrem. Kiedy Zachariasz zaczął zbierać swój inwentarz, odkrył, że najlepszy byk zniknął. Działo się tak każdego dnia. Pewnego dnia Zachariasz przyszedł nad jezioro i zobaczył, że woda jest czerwona jak krew. Kiedy jego byk poszedł do jeziora, aby się napić, dwugłowy potwór wyszedł i złapał byka. Zachariasz strzelił do bestii ze swojej strzelby, ale tym razem potwór zdołał uciec, lecąc nad górami i chowając się za Czeremoszem.
Następnym razem Zachariasz przygotował się na spotkanie z potworem, ładując swoją broń stalowymi ostrzami. Trzeciego dnia oczekiwania potwór pojawił się, by zaatakować Zachariasza. Karabin zdawał się strzelać do bestii i oślepił ją ogniem. Ranna bestia zawisła na buku, a z jej ciała kapała czarna krew. Zacharias wziął ostry topór i odciął głowy potwora jedną po drugiej. Po tym wydarzeniu woda w jeziorze stała się przejrzysta, brzegi pokryła gęsta roślinność, a ludzkie bydło już nigdy nie zniknęło. Nietrudno się domyślić, że tatarskie hordy i polska szlachta stały się pierwowzorami dwugłowego potwora.
Mieszkańcy tych terenów widzieli w Zachariaszu wyzwoliciela i obrońcę i zaczęli osiedlać się pod górą, na której mieszkał Zachariasz. W ten sposób powstała osada, która najpierw nazywała się Zakharchy, później Pidzakharych, a ostatecznie otrzymała współczesną nazwę Pidzakharychi.
Prawie do końca XX wieku, przed budową drogi z Kut do Roztok, wioska była połączona ze światem zewnętrznym latem przez przełęcz Nimchych. Zimą Podzacharycz pozostawał odcięty od cywilizacji przez prawie sześć miesięcy. Przyczyniło się to do zachowania starych tradycji ludowych i lokalnego huculskiego smaku w wiosce. Niemal wszyscy mieszkańcy wioski nadal noszą haftowane koszule, odbywają się tu barwne wesela, a każdy dom to tak naprawdę warsztat twórczy lub muzeum, a każda rodzina to rodzinna szkoła artystyczna. Mieszkańcy Pidzakharychi mają również duże poczucie humoru: uwielbiają żartować, lubią rozweselać ludzi własnymi humorystycznymi opowieściami i powiedzeniami, dlatego wioska zyskała sławę "Huculskiego Gabrowa".
W tej małej wiosce znajduje się 5 muzeów rzemiosła ludowego, z których najcenniejszym jest muzeum dzieł sztuki mistrzyni ludowej, artystki Kseni Kołotyło. W centrum Podzakharychi znajduje się muzeum etnografii i lokalnej historii Huculszczyzny, w którym prezentowane są antyki, pisanki, hafty i rzeźby.
Obok muzeum znajduje się unikalny drewniany pomnik olbrzyma zwanego "garchykiem", który stał się już symbolem wsi. Na Huculszczyźnie "harchyk" to drewniane naczynie przypominające ogromny kubek, w którym przechowuje się sfermentowany napój mleczny o nazwie guslyanka.
Od 2001 roku, w ostatni weekend września, Podzacharycze stały się centrum pielgrzymkowym dla koneserów tradycji huculskich nie tylko z Bukowiny Huculskiej, ale także z całej Huculszczyzny Ukrainy, a nawet Rumunii. Tutaj, w Muzeum Etnograficznym i wokół gigantycznego drewnianego garczka, odbywa się coroczny etnograficzny festiwal huculski-jarmark Zakharetskyi Hartsyk, święto kultury narodowej, tradycji etnicznych i rzemiosła. Odbywa się w celu promowania turystyki wiejskiej, popularyzacji unikalnych zasobów naturalnych regionu oraz jego dziedzictwa historycznego i kulturowego, ożywienia i wzmocnienia huculskich zwyczajów narodowych oraz poszukiwania młodych talentów.
Od rana do wieczora na festiwalu rozbrzmiewa tradycyjna muzyka huculska, liczne zespoły folklorystyczne prezentują swoje umiejętności, a goście festiwalu próbują swoich sił w rzemiośle, rzeźbieniu i malowaniu pisanek. Wśród młodych huculskich kobiet odbywa się konkurs "Chichka" ("chichka" oznacza "kwiat" w lokalnym dialekcie), w którym młode kwiaty rywalizują o godność, talent, dowcip i inne cechy gospodyni.
Na festiwalu można spróbować tradycyjnych huculskich potraw, takich jak guslyanka i mamalyga, kupić wyroby artystów ludowych i spróbować swoich sił w rzeźbieniu lub malowaniu pisanek. Dla gości festiwalu organizowane są kursy mistrzowskie tradycyjnej sztuki huculskiej.
Obok muzeum i gigantycznego "garky" znajduje się studnia z żurawiem, a ścieżka prowadząca w górę doprowadzi nas do cerkwi św. Drewniany kościół i dzwonnica zostały zbudowane w 1876 roku.
Jej architektura jest typowo huculska: trzy wieże na ośmiokątach, nawa znacznie szersza od prezbiterium i ołtarza. Prawie cała cerkiew, z wyjątkiem dolnych domków z bali, pokryta jest błyszczącą blachą.
Kościół znajduje się na zboczu i oferuje wspaniały widok na wioskę i dolinę Czeremoszu.
Jeśli wejdziesz górską ścieżką na szczyt góry, która wznosi się nad Podzacharyczami, wśród stosów ogromnych wapiennych kamieni znajdziesz jaskinię nazwaną imieniem Ołeksy Dowbusza. Rzeczywiście, legendarny przywódca przebywał w okolicznych osadach w latach 1741-1742: Vyzhnytsia, Putyla, Roztoky, Dovgopillya, a według lokalnych legend jednym z jego miejsc zamieszkania była ta jaskinia. Z rumuńskich archiwów wynika, że w tym czasie sekretarz pokuckich dóbr Potockiego zwrócił się do mołdawskiego władcy Mavrokordata ze skargą, że "pokucki przywódca opryszków Ołeksa Dowbusz, który jest prześladowany przez polską szlachtę, zgodnie z ich dokładnymi danymi, udał się teraz na zimę na mołdawską stronę, aby się tam ukryć". Począwszy od 1742 r. sąsiednia wieś Roztoky stała się centrum działalności opryszków.
Wejście do jaskini znajduje się pod kątem 30-40 stopni w północnej części klifów, a wysokość wejścia wynosi do 2,5 metra. Obecnie jaskinia ma 10 metrów długości, choć według legendy kiedyś miała 30 metrów. Mówi się również, że w czasach Dowbusza była połączona z galicyjskim brzegiem Czeremoszu.
Do jaskini można dostać się również od strony Wyżenki, idąc od cerkwi Iwana Suchawskiego wzdłuż potoku Łyskowiec do jego źródła, a następnie górską ścieżką na szczyt góry. W obu przypadkach lepiej jest mieć przewodnika, aby dostać się do jaskini i ją zbadać.
Komentarze
Doświadczenia podróżnych: relacje, porady, pytania.
Nikt jeszcze tu nie pisał. Bądź pierwszy — Twoje doświadczenie pomoże innym.
Co w pobliżu
Co warto zobaczyć
Zabytki, muzea i ciekawe miejsca w pobliżu Pidzacharyczi.
MuzeumMuzeum Etnografii i Wiedzy Lokalnej Huculszczyzny, PodzacharyszczePidzacharyczimniej niż 1 km od centrumMuzeum Etnografii i Historii Lokalnej H uculszczyzny we wsi Pidzakharychi w obwodzie czerniowieckim zostało założone w XX wieku i znajduje się w centrum wsi, niedaleko...
CerkiewKościół św. Bazylego, PodzakharychiPidzacharyczimniej niż 1 km od centrumBazylego w Podzacharyczu jest zabytkiem sakralnym obwodu czerniowieckiego. Jest to główne centrum duchowe dla całej wioski.
Zabytek historycznyJaskinia Dowbusza, PidzakharychiPidzacharyczimniej niż 1 km od centrumOdważny przywódca opryszków nie zignorował tego miejsca: niedaleko przełęczy Nimchych znajdowała się jaskinia Dowbusza, która służyła jako schronienie dla rebeliantów.
WodospadWodospad SykawkaRożen Wielki · Karpaty Pokucko-Bukowińskie2,4 km od centrum410 m n.p.m.Wodospad Sykavka to wodospad położony w pobliżu Skał Sokilskich, między miejscowościami Tyudiv i Velykyi Rozhyn.
PrzyrodaPrzełęcz Nimczycz, PidzacharycziPidzacharyczi3 km od centrumPrzełęcz Nimczycka, położona na wysokości 586,3 m n.p.m., znajduje się między dzielnicami Wyżyny (wieś Wyszenka) i Putyły ( wieś Pidzacharyczi ) w obwodzie...
RzekaRzeka WyżenkaWyżenka3,3 km od centrumRzeka Vyzhenka znajduje się w miejscowości o tej samej nazwie w obwodzie czerniowieckim. Słynny wodospad Mikva znajduje się na rzece Vyzhenka.Rzemiosło w pobliżu
Wszystkie miejsca rzemiosła
EkofarmyFarma ślimaków «Prykarpatskyj Rawłyk», BahnaBahna7 km od centrumFarma ślimaków «Prykarpatskyj Rawłyk» to jedno z nielicznych gospodarstw na Wyżniczczyźnie, do którego można przyjechać nie tylko po produkty, lecz także na wycieczkę.
Targi i jarmarkiNocny targ wyrobów z drewna, KutyKuty8,9 km od centrumNocny bazar w Kutach to najbarwniejszy targ wyrobów z drewna na Huculszczyźnie, który znika razem ze świtem.
Sklepy rzemieślniczePracownia-sklep ceramiki autorskiej Firaworkshop, KosówKosów12 km od centrumFiraworkshop to twórcza pracownia ceramiki autorskiej w Kosowie, przy ulicy Niepodległości 213, gdzie można zarówno kupić gotowe rzeczy, jak i samemu spróbować pracy z...
Targi i jarmarkiTarg Kosowski (Targ Smodniański), KosówKosów12 km od centrumTarg Kosowski (Smodniański) w regionie Iwano-Frankiwskim to skarbnica tradycji ludowych, zakątek Huculszczyzny, który turyści i goście powinni koniecznie odwiedzić,...
Sklepy rzemieślniczeSklep z huculskim rękodziełem „Czyczka”, KosówKosów12 km od centrum„Czyczka” to sklep ze współczesnym huculskim rękodziełem w samym centrum Kosowa, przy ulicy Niepodległości 76.
Rzemiosło i warsztatyCentrum Sztuki Ludowej „Huculska grażda”, JaworówJaworów13 km od centrumWieś Jaworów koło Kosowa nazywana jest stolicą huculskiego liżnikarstwa. Liżniki tka się tu niemal w co drugim domu, a latem przy drodze na płotach suszą się kolorowe...Gdzie się zatrzymać
Hotele, sadyby i domki w Pidzacharyczi i okolicy.
HotelWypoczynek u MariczkiWyżnica3,1 km od centrumGrillParkingWi‑FiW pobliżu: Wodospad Mykwa 200 mJaskinia Dowbusza 3,0 km2 szlakiod 1 060 UAH za noc
DomekB-HouseKosów3,1 km od centrumGrillParkingWi‑FiW pobliżu: Wodospad Sykawka 1,5 kmJaskinia Dowbusza 2,5 km1 szlakod 3 840 UAH za noc
HotelU NatalkyWyżnica3,2 km od centrumBasenSaunaGrillW pobliżu: Wodospad Mykwa 100 mJaskinia Dowbusza 3,1 km2 szlakiod 920 UAH za noc
Ośrodek narciarskiStok narciarski Przełęcz Nimczycz (Pidzacharyczi)Pidzacharyczi3 km od centrumBasenSaunaParkingW pobliżu: Przełęcz Nimczycz 200 mJaskinia Dowbusza 3,5 km2 szlaki
HotelDim z wydom na horyWyżnica3,8 km od centrumBaliaSaunaGrillW pobliżu: Wodospad Mykwa 2,0 kmJaskinia Dowbusza 3,2 km1 szlakod 900 UAH za noc
DomekDom Rodzinny w LesieWyżenka3,8 km od centrumZapraszamy pary rodzinne, gdzie może odpoczywać 6-8 osób. Na podwórku znajduje się altana, grill, najbliższa kawiarnia jest oddalona o 200m, a sklep o 500m.W pobliżu: Uroczysko Luzhki 100 mWodospad Mykwa 700 m1 szlakSzlaki w pobliżu
Wszystkie szlaki
ŚredniJednodniowyZnakowanyPrzełęcz Nimczycz Protiate KaminniaProfil wysokości477–834 m20,9 kmpodejście 577 m≈ 6 godz. marszumniej niż 1 km od centrum
ŁatwyJednodniowyZnakowanyWodospady SmuharskieProfil wysokości398–488 m4 km≈ 1 godz. marszu3,5 km od centrum
ŚredniJednodniowyZnakowanyGóra Ostry góra Mychałków (szlak żółty)Profil wysokości382–812 m7,7 kmpodejście 652 m≈ 3 godz. marszu9,2 km od centrumSzczyty w pobliżu
Wszystkie szczyty
SzczytGóra Mychałkowa (Kosów)Kosówwysokość 812 m10 km od centrum2 szlaki na szczytGóra Mychalkowa (Mychalkiw), o wysokości 812 metrów, jest częścią Pokuckich Karpat. Najwyższy punkt miasta Kosów oraz wsi Horod.
SzczytGóra Ostry (Ostra)Kosówwysokość 584 m12 km od centrum2 szlaki na szczytGóra oferuje wspaniałe widoki na cały Kosów. Zejście jest strome, a jesień jest tu magiczna.
SzczytCastle Hill (miasto)Kosówwysokość 450 m13 km od centrumZe szczytu roztacza się panoramiczny widok na miasto. Góra jest domem dla unikalnych czarnych sosen alpejskich, a także plantacji liściastych i iglastych oraz zarośli...
