Zăganu

Zăganu (rum. Vârful Zăganu, węg. Zagán lub Zákányos) to szczyt o wysokości 1817 m, a zarazem nazwa całego skalistego grzbietu w Górach Ciucaș, w Karpatach Krzywizny (Karpaty Wschodnie, Rumunia). Grzbiet leży w okręgu Prahova, a pod jego południowym krańcem, zaledwie 4 km od szczytu, znajduje się górski kurort Cheia. Według węgierskiej Wikipedii Zăganu niewiele ustępuje urodą głównemu grzbietowi Ciucașu.

Grzbiet Gropșoarele – Zăganu łączy się z głównym pasmem Ciucașu przez przełęcze Chirușca i Gropșoare na wysokości około 1663 m. Stamtąd biegnie na południe do szczytu Răscruci (około 1805 m), gdzie odchodzi od niego Muntele Roșu, dalej wznosi się do najwyższego punktu grzbietu – Gropșoare (1883 m), a potem łagodnie opada przez „Miedziany Most” (Podul de Aramă) na Zăganu – najdalej na południe wysunięty większy szczyt grzbietu. Za nim grzbiet stromo opada ku Cheii.

Jak dojść / szlaki

Wzdłuż grzbietu prowadzi jedyny znakowany szlak – czerwony krzyż: z kurortu Cheia przez Zăganu i Gropșoarele do schroniska Ciucaș na przełęczy Chirușca. Według węgierskiej Wikipedii w trudniejszych miejscach pomagają łańcuchy. To samo źródło podaje, że na grzbiet najłatwiej wejść z głównego pasma Ciucașu, od strony Muntele Roșu lub z Cheii; na Zăganu prowadzi też szlak znakowany niebieskim trójkątem z polany Poiana Stânii.

Co widać ze szczytu

Węgierska Wikipedia opisuje z grzbietu bardzo szeroką panoramę: przede wszystkim ogromny masyw Ciucașu, Góry Grohotiș, Tătaru i Siriu, a dalej Piatra Mare, Postăvarul, Góry Baiu i Bucegi, Góry Perșani i Baraolt, Bodoc, Ciomad, Nemirę i Penteleu. Na południu otwiera się dolina Teleajenu, opadająca ku Nizinie Wołoskiej.

Przyroda i historia

Zăganu zbudowany jest z tego samego zlepieńca co główny masyw Ciucașu, więc i formy rzeźby są podobne: stoki są strome, a na grzbiecie mnóstwo fantazyjnych form skalnych. Góry Ciucaș należą do sieci Natura 2000, a ich skały chroni rezerwat przyrody.

Nazwa pochodzi od rumuńskiego słowa zăgan – tak nazywa się orłosęp (Gypaetus barbatus), duży sęp o czarnoszarym grzbiecie i skrzydłach, żółtawobiałej głowie i czarnych piórach-„brodzie” pod dziobem. Ptaki te gniazdowały niegdyś na skałach Zăganu, ale według rumuńskiej Wikipedii wytępiono je polowaniami i w Górach Ciucaș orłosępów już nie ma. Na skałach grzbietu można czasem zobaczyć kozice.

Bezpieczeństwo, sezon i zasady

Grzbiet jest skalisty i miejscami eksponowany, z łańcuchami na trudniejszych odcinkach: w deszczu, mgle, na oblodzeniu i podczas burzy jest niebezpieczny, a zimą wymaga sprzętu zimowego i doświadczenia. Salvamont radzi sprawdzić prognozę na najbliższą dobę, dobierać trasę do możliwości najsłabszego w grupie, nie chodzić samotnie, poinformować bliskich o trasie i natychmiast schodzić z grani, gdy zaczyna się burza.

Niedźwiedzie są w Górach Ciucaș czymś zwyczajnym. Nie schodź ze znakowanych ścieżek, chodź w grupie i rozmawiaj, nie wędruj wieczorem i nocą, trzymaj psy na smyczy, nie zostawiaj jedzenia w namiocie ani przy nim i oddalaj się od niedźwiadka. W razie wypadku dzwoń do krajowej dyspozytorni 0SALVAMONT – 0725 826 668 lub na 112; porady dotyczące spotkań ze zwierzętami są na stronie Salvamont România.

Zdjęcia: Lovas40, CC BY-SA 4.0; Razvan Socol, CC BY-SA 4.0; Mihai Oprescu, CC BY 2.5 — Wikimedia Commons.