Kościół Ducha Świętego z 1598 r. w Rohatynie

Cerkiew Świętego Ducha jest jedną z najstarszych świątyń prawosławnych w Ukrainie. Znajduje się w ojczyźnie legendarnej Roksolany - w mieście Rohatyn (obwód iwanofrankowski). Jest to unikalny zabytek architektury drewnianej i malarstwa z XVI-XVII wieku. Słusznie znajduje się w pierwszej dziesiątce najcenniejszych drewnianych obiektów sakralnych w Ukrainie.

W 2009 r. Narodowy Bank Ukrainy wyemitował nawet srebrną monetę o nominale 10 hrywien przedstawiającą kościół Świętego Ducha. Ci, którzy lubią numizmatykę, zapewne o tym wiedzą. Oficjalną datą powstania drewnianego kościoła w Rohatynie jest rok 1598. Świadczy o tym napis na północnej stronie centralnego domu z bali. Kościół Ducha Świętego zbudowany jest z gładko ciosanych belek dębowych. Pod względem architektonicznym kościół Ducha Świętego jest trzykondygnacyjny z kwadratowym centralnym domem z bali. Jego szczyt zdobi sygnaturka (mała wieżyczka z dzwonem) z wysoką iglicą.

Prawdziwą ozdobą kościoła jest ołtarz, ozdobiony autentycznym pięciopoziomowym ikonostasem z 1650 roku. Ten ikonostas to prawdziwe arcydzieło, wynik wspólnej pracy miejscowych rzemieślników i mistrzów lwowskiej szkoły malarskiej. Wykonany jest w stylu renesansowym i barokowym. Jest to najstarszy pięciopoziomowy ikonostas w Ukrainie, który przetrwał do dziś.

Przez cztery wieki cerkiew Świętego Ducha nie zmieniła się diametralnie. W XIX wieku do kościoła dobudowano dzwonnicę. Później, podczas rekonstrukcji, dokonano zmian w kształcie dachu centralnego domu z bali - zbudowano arkadową sygnaturkę zwieńczoną ośmiokątnym namiotem. Pozostałe części kościoła zachowały swój pierwotny wygląd. Na terenie kościoła znajduje się nawet cmentarz, tak stary jak sam kościół.

W 1983 roku kościół Świętego Ducha stał się muzeum, oddziałem Iwano-Frankowskiego Muzeum Sztuki. Dziś zwiedzający mogą zobaczyć ekspozycje ikonografii, rzeźby i rzeźby z Galicji z XVI-XIX wieku. Najciekawsze z nich to ikona "Jan Chrzciciel z życiem" z połowy XVI wieku, starodruki, drewniane rzeźby i świeczniki.

Z każdym zabytkiem wiążą się legendy. Kościół Ducha Świętego nie jest wyjątkiem. Według legendy to właśnie w tym kościele ojciec Roksolany Gawriło Lisowski (ojciec Luki) głosił kazania, a sama Nastia modliła się w nim od najmłodszych lat.

Legenda jest oczywiście piękna, ale można ją łatwo zniszczyć jak domek z kart, jeśli tylko porównać daty. Nastia Lisowska urodziła się na początku XVI wieku, około 1506 roku, a kościół Świętego Ducha, jak wiemy, został zbudowany w 1598 roku, czyli zaledwie dziewięćdziesiąt dwa lata później. Po tym, jak dziewczyna została uprowadzona w młodym wieku, nigdy nie wróciła w rodzinne strony. Wątpliwe jest również, aby jej ojciec mógł pełnić posługę kapłańską w tym kościele. Nawet jeśli założymy, że Lisowski miał 20 lat w chwili narodzin córki, to w momencie otwarcia kościoła miałby ponad 110 lat. Jest mało prawdopodobne, aby dożył tego wieku. Ale każdy wierzy w to, w co chce wierzyć.

Pomimo faktu, że kościół Ducha Świętego jest muzeum, nierzadko odbywają się w nim różne obrzędy kościelne (chrzty, śluby itp.), oczywiście po wcześniejszym uzgodnieniu z administracją muzeum.

Godziny otwarcia: 9.00-18.00. Dni robocze: od wtorku do niedzieli.