Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Tukholka

Drewniany kościół został zbudowany w 1858 r. (według innych źródeł w 1845 r.) przy drodze do wsi Kłymiec, na niskim grzbiecie. Do 1939 r. jego patronami byli znani przemysłowcy i filantropi, bracia Gradleyowie ze Skolego.

Na dużym metalowym krzyżu przed kościołem znajduje się tablica z krótką historią świątyni w II połowie XX wieku: "8.IX.1961 - kościół przestał funkcjonować. 19.I.1988 - pierwsza uroczystość Objawienia Pańskiego poświęcenia wody na rzece. 10.IV.1988 - pierwsze poświęcenie ciasta wielkanocnego. 29.V.1988 - otwarcie kościoła i pierwsze nabożeństwo. 20.XI.1988 - święcenia kapłańskie Ołeksija Jurijowycza. 27.XI.1988 - przyjazd biskupa z okazji 1000-lecia".

W pobliżu znajduje się kolejna tablica pamiątkowa: "W rocznicę założenia czytelni Bractwa Najświętszego Sakramentu i wprowadzenia powszechnej trzeźwości w dniu św. Mikołaja w 1895 r. pomnik ten został wzniesiony z wdzięczności Panu: Bogu przez członków tych towarzystw".

Kościół znajduje się kilometr na południe od centrum Tukholki. Jest to trzykondygnacyjny budynek z bali, którego fundamenty spoczywają na kamiennej podmurówce. Ołtarz skierowany jest na północny wschód.

Od zachodu do ołtarza przylega zakrystia, przykryta trójspadowym dachem z latarnią na szczycie. Na drugiej kondygnacji narteksu znajduje się empora (kaplica nad narteksem), która otoczona jest arkadową galerią.

Prowadzą do niej zewnętrzne drewniane schody, a wejście do empor zabezpieczone jest masywnymi metalowymi drzwiami. Ponieważ empora wystaje ponad prezbiterium, pod dachem wykonano niewielką, równie szeroką kruchtę, która otacza świątynię. Ściany pod emporą składają się z odsłoniętych belek z bali, podczas gdy ściany nad emporą i narteksem są pionowo oszalowane.

Nawę uzupełnia czteroczęściowa nawa z pojedynczym zakrętem, na której znajduje się ośmiobok, również z pojedynczym zakrętem, przykryty wydłużoną kopułą z latarnią i kopułą. Część ołtarzowa pod kopułą ma plan kwadratu, a nad kopułą jest pięcioboczna z ośmiobokiem z dwoma zagięciami, przykryta niskim ośmiobocznym namiotem z latarnią i kopułą.

Trójspadowy dach nad emporą posiada lekki ośmiobok z dwoma załamaniami, zakończony ołtarzem.

Na osi cerkwi, na południe od niej, znajduje się drewniana kwadratowa dwukondygnacyjna dzwonnica zbudowana w 1862 r. (napis na filarze drzwi wejściowych), nakryta ośmiobocznym dachem namiotowym, który wieńczy latarnia ze szczytem.