Goryczka żółta



Informacje mają charakter poglądowy i nie są poradą medyczną. Nie lecz się sam — skonsultuj się z lekarzem. Wiele karpackich roślin leczniczych jest pod ochroną i nie wolno ich zbierać.
Opis
Goryczka żółta — największy z karpackich goryczek i jedna z najrzadszych roślin ukraińskich połonin. Rośnie na subalpejskich łąkach, w lodowcowych kotłach i na skrajach lasów w pobliżu górnej granicy lasu. W Ukraińskich Karpatach znana jest na Czarnohorze, Świdowcu, w Gorganach i Marmaroszach, głównie na wysokościach 1200–2000 m.
Roślina 60–120 cm wysokości z grubym prostym łodygą. Liście przyziemne duże, do 30 cm długości, owalne, z 5–7 łukowatymi żyłkami; łodygowe — mniejsze, siedzące, rozmieszczone naprzeciwko, parami. Kwiaty jaskrawożółte, gwiaździste, zebrane w pęczki w kątach górnych liści i jakby pierścieniami-warstwami oplatają łodygę. Kwitnie w lipcu — sierpniu, nasiona dojrzewają w sierpniu — wrześniu. Korzeń gruby, bardzo gorzki.
To właśnie przez korzeń goryczka stała się rzadka: od dawna masowo wykopywano ją do gorzkich nalewek, a naturalne zapasy się zmniejszyły. Teraz gatunek został wpisany do Czerwonej Księgi Ukrainy z statusie „znikający”, a także do załącznika V Dyrektywy UE o siedliskach.
Goryczkę żółtą ważne jest odróżnić od ciemierzycy białej, która rośnie obok na tych samych połoninach i ma podobne szerokie liście. Ciemierzyca jest śmiertelnie trująca. W goryczce liście są naprzeciwległe, gładkie, z łukowatymi żyłkami, a w ciemierzycy — naprzemienne, spiralnie, pofałdowane i owłosione od spodu. Goryczka kwitnie na żółto, ciemierzyca — białawo-zielonym kwiatostanem.
Gdzie w Karpatach
Mapa pokazuje, gdzie gatunek odnotowali przyrodnicy (GBIF, rekordy na licencjach CC0 i CC BY), a nie wszystkie miejsca, w których żyje. Ukraińskie Karpaty są słabiej zbadane, więc puste miejsce nie oznacza, że gatunku tam nie ma. Dla rzadkich i wrażliwych gatunków mapa jest celowo zgrubna (sześciokąty ~250 km² lub większe), aby nie wskazywać gawr, gniazd ani stanowisk.
- Kraje
- Rumunia · Ukraina · Słowacja
- Pasma
- Bucegi, Piatra Craiului, Czarnohora, Marmarosz, Góry Hăşmaş, Mała Fatra, Beskidy Skolskie, Świdowiec
- Piętra roślinności
- Lasy bukowe (600–1200 m) · Lasy iglaste (1200–1600 m) · Piętro subalpejskie (1600–1900 m) · Piętro alpejskie (powyżej 1900 m)
Kiedy zobaczyć
| sty | lut | mar | kwi | maj | cze | lip | sie | wrz | paź | lis | gru | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Kwitnienie |
Na podstawie obserwacji przyrodników w Karpatach (iNaturalist, research grade): im ciemniejsza komórka, tym częściej gatunek widuje się w danym miesiącu.
Bezpieczeństwo
Nie mylić z ciemierzycą białą: jest śmiertelnie trująca i ma podobne liście. Goryczka jest objęta ochroną, więc zbieranie jakichkolwiek części rośliny jest zabronione.
Podobne gatunki — jak nie pomylić
Liście naprzemienne, rozmieszczone spiralnie, pofałdowane, owłosione od spodu; kwiaty białawo-zielone w kwiatostanie. W goryczce liście naprzeciwległe, gładkie, z łukowatymi żyłkami, kwiaty jaskrawożółte.
W tradycji ludowej
Korzeń tradycyjnie wykorzystywano do gorzkich nalewek. Na Ukrainie dzikie rośliny nie są zbierane.
Ochrona i zasady
Wpisana do Czerwonej Księgi Ukrainy (znikający). Podziwiaj, zbieranie zabronione.
Podziwiaj, nie zrywaj: rośliny z Czerwonej księgi Ukrainy, a także wszelkie rośliny w rezerwatach i strefach ochrony ścisłej parków narodowych są pod ochroną.
Częste pytania
Czy goryczka żółta jest wpisana do Czerwonej Księgi Ukrainy?
Tak, w aktualnym wykazie Czerwonej Księgi Ukrainy goryczka żółta ma status „znikający”. Zbieranie jej jest zabronione.
Jak odróżnić goryczkę żółtą od ciemierzycy?
W goryczce liście są naprzeciwległe, gładkie, z łukowatymi żyłkami, a kwiaty jaskrawożółte. W ciemierzycy liście są naprzemienne, pofałdowane, owłosione od spodu, a kwiaty białawo-zielone. Ciemierzyca jest śmiertelnie trująca.
Podobne gatunki
Źródła
- Вікіпедія: Тирлич жовтий
- Wikipedia (en): Gentiana lutea
- Наказ Міндовкілля від 15.02.2021 № 111: Перелік видів рослин та грибів, що заносяться до Червоної книги України
- GBIF: список рослин і грибів Червоної книги України за наказом № 111 (з категоріями)
- Директива Ради 92/43/ЄЕС про збереження природних оселищ (консолідований текст, додатки II, IV, V)
- Kobiv Y. et al. Distribution and population status of rare plant species in the Marmarosh Mountains. Ukr. Bot. J., 2017, 74(2): 163–176
- Кульбанська С. С. Тирличі Українських Карпат (поширення Gentiana lutea)
- EMA/HMPC: монографія Gentianae radix
GBIF · iNaturalist · Wikidata · Dane o występowaniu: GBIF.org (rekordy CC0 i CC BY), iNaturalist; nazwy i identyfikatory: Wikidata (CC0). Tekst: Karpaty.rocks, sprawdzono 09.11.2026.



