Czarnogórzec

Wieś Chornohuzy znajduje się tuż przy wyjeździe z Wysznycji w kierunku Waszkowiec. Powierzchnia wsi wynosi 1913 hektarów, a populacja 2804 osób. Chornohuzy zostały poważnie zniszczone przez powódź w lipcu 2008 roku. W Chornohuzach znajduje się drewniany kościół Narodzenia Pańskiego i dzwonnica. Kościół został zbudowany w 1946 roku.

Tradycyjne rzemiosło ludowe: sztuka i rzemiosło, rzeźba w drewnie, haft, wikliniarstwo, korzenioplastyka.

Nazwa wsi pochodzi od czarnej gęsi. Pierwsza pisemna wzmianka o wsi Chornohuzy pochodzi z 1753 roku. Wieś Chornohuzy wchodzi w skład sołectwa Chornohuzy. Wieś Chornohuzy znajduje się u podnóża Karpat, na prawym brzegu rzeki Czeremosz, 70 km od miasta Czerniowce. Od południa graniczy z centrum rejonowym Wyżyna. W 1954 r. do wsi Chornohuzy dołączył przysiółek Dibrova, który wcześniej należał do wsi Ispas. Od zachodu wieś jest ograniczona rzeką Czeremosz, która niegdyś stanowiła granicę, a obecnie stanowi granicę między obwodami iwanofrankowskim i czerniowieckim.

Na wschodzie znajduje się jeden z najwyższych tarasów (w sumie 11), utworzony przez zmianę biegu dawnej rzeki przed Czeremoszem, która miliony lat temu znajdowała się w miejscu rzeki Mihiderka na Bagnie. Wieś jest dość długa i rozciąga się wzdłuż drogiPutyły-Wyżnice-Waszkiwce-Czerniowce na około 4,5-5,0 km. Po lewej stronie, wzdłuż rzeki, znajdują się łąki i sztucznie utworzona w latach 1964-1965 tama, sosny, wierzby, topole i inne drzewa.

Historia wsi jest niezwykle ciekawa i nierozerwalnie związana z teraźniejszością. Od minionych pokoleń do chwili obecnej zwyczaje i tradycje, obrzędy i święta ludowe są ze sobą powiązane, a mieszkańcy Chornohuziwki utrzymują je przy życiu i przekazują młodszemu pokoleniu. Na przykład od ponad 25 lat przy wiejskim domu kultury działa zespół folklorystyczno-etnograficzny "Mołodyczky - Żytiwnyky", założony i kierowany przez Frozynę Hulei, honorową mistrzynię sztuki ludowej Ukrainy.

Zespół wykonuje tradycyjne wesele "Zavodynky", honoruje solenizantów w Dniu Anioła w sztuce "Chuga na patrona", a także przedstawia publiczności piosenki i humor, które mają ponad 200 lat. Wieś ma swoich mistrzów rzeźbiarstwa i pysanki, hafciarzy i tkaczy, artystów i poetów, nauczycieli i lekarzy. Wśród nich są: wiejski artysta-samouk Mychajło Chaszczowyj, pysanka Zirka Nesteriuk, hafciarki Wasylina Szpak i Mariia Iwanczuk oraz rzeźbiarze w drewnie: Yurii Pauchek, małżonkowie Vasyl i Liuba Kalyny, Ostap i Halyna Hryhoriak, Ihor i Myroslava Firchuk; wikliniarka Kalyna Haruk i wiele innych osobowości, które w swoją pracę wlewają kreatywność, którą wykorzystują do gloryfikacji swojej rodzinnej wsi i Matki Ukrainy.

Rada wsi posiada szkołę średnią i przedszkole "Svitlyachok". Do obiektów sakralnych należy cerkiew Narodzenia Najświętszej Maryi Panny (Patriarchatu Moskiewskiego).

Znajduje się tu szlak pieszy: Vyzhnytsia - Maidan.

Miasto Wyżnica - wieś Chornohuzy - góra Majdan - Ispas - wieś Majdan. Czas trwania: 4 godziny. Długość trasy: 16 km, różnica wysokości - 130 m. Trasa rozpoczyna się w Wyżnicy i prowadzi przez wieś Chornohuzy na górę Majdan-Ispas (481 m n.p.m.), a następnie do wsi Majdan. Wzdłuż trasy można zobaczyć zabytki Wyżnicy i Majdanu, a także podziwiać jedne z najpiękniejszych karpackich krajobrazów z góry Majdan-Ispas.