Zapytaj przewodnika AI:

Szeroki Wierch

1 268 m Szeroki Wierch, Wołosate

Szeroki Wierch to masyw górski w paśmie połonin Bieszczadów Zachodnich, zachodni skraj grupy Tarnicy w Bieszczadzkim Parku Narodowym. Jest to wydłużony, w całości pokryty połoniną grzbiet o czterech kulminacjach: ok. 1238 m (mapy podają 1243 m), 1268 m, 1294 m i 1315 m. Najwyższa nosi osobną nazwę – Tarniczka – i leży tuż przy Tarnicy, od której oddziela ją niewielka przełęcz (1286 m). Ta strona dotyczy wierzchołka 1268 m, opisanego na mapach OSM jako Szeroki Wierch; najbliższe wsie to Wołosate (ok. 2,9 km) i Ustrzyki Górne (ok. 5,1 km).

Pasmo ograniczają doliny Terebowca od północy oraz Wołosatki od południa i zachodu. Od masywu Krzemienia oddziela je przełęcz o wysokości 1160 m, zwana Przełęczą Goprowską – dawniej w miesiącach letnich ratownicy GOPR mieli tam swój namiot dyżurny.

Jak dojść / szlaki

Grzbietem prowadzi czerwony Główny Szlak Beskidzki (fragment europejskiego szlaku E8) – jedna z najpopularniejszych dróg na Tarnicę. Z Ustrzyk Górnych na Przełęcz pod Tarnicą idzie się ok. 3 h (w dół 2.15 h); szlak wznosi się stopniowo lasem, a potem długo prowadzi otwartą połoniną Szerokiego Wierchu, przez co ten odcinek uchodzi za szczególnie malowniczy. Wzdłuż niego biegnie ścieżka przyrodnicza parku „Ustrzyki Górne – Szeroki Wierch”.

  • Z Przełęczy pod Tarnicą na szczyt Tarnicy prowadzi krótki żółty szlak – ok. 15 min.
  • Z Wołosatego na tę samą przełęcz wchodzi szlak niebieski – ok. 2 h, dlatego Szeroki Wierch dobrze wpisuje się w pętlę: Ustrzyki Górne – Szeroki Wierch – Tarnica – Wołosate (lub odwrotnie).
  • Z Przełęczy pod Tarnicą szlak czerwony biegnie dalej na wschód, na Halicz i Rozsypaniec.

Kasy parku znajdują się przy wejściach na szlaki, m.in. w Ustrzykach Górnych (na Szeroki Wierch) i w Wołosatem.

Co widać ze szczytu

Z odkrytego grzbietu Szerokiego Wierchu rozciągają się widoki na okoliczne szczyty: Połoninę Caryńską, masyw Rawek, Bukowe Berdo, Krzemień i Tarnicę. Sam Szeroki Wierch łatwo rozpoznać z Tarnicy i z doliny Wołosatki – to długi, łagodny, bezleśny grzbiet.

Przyroda i historia

Niemal cały grzbiet zajmuje połonina z borówczyskami i trawami, a las podchodzi stokami od dolin Terebowca i Wołosatki. Z rzadkich w Polsce roślin na południowym stoku stwierdzono zarazę macierzankową – pasożyta macierzanki. Masyw leży w całości w Bieszczadzkim Parku Narodowym.

Bezpieczeństwo, sezon i przepisy

Szlak czerwony długo prowadzi tu otwartą połoniną, bez żadnej osłony przed wiatrem, burzą i mgłą, a pogoda zmienia się bardzo szybko. Latem warto wychodzić wcześnie i obserwować chmury burzowe, jesienią pamiętać o krótkim dniu. Zimą na grzbiecie panuje silny wiatr, tworzą się zaspy i oblodzenie, dlatego park zaleca raki i odpowiednią odzież.

Masyw leży w Bieszczadzkim Parku Narodowym. Zgodnie z zasadami obowiązującymi od 14 kwietnia 2026 r. wstęp na szlaki jest płatny przez cały rok: bilet normalny kosztuje 11 zł (ulgowy 5,5 zł, dzieci do 7 lat bezpłatnie), można go kupić w punktach kasowych przy wejściach na szlaki lub przez internet i jest ważny tego samego dnia na wszystkich szlakach parku. Poruszać się wolno wyłącznie znakowanymi szlakami i tylko od wschodu do zachodu słońca – wędrówki nocne są zabronione. Na szlaki nie wolno wprowadzać psów (poza kilkoma krótkimi odcinkami, na smyczy i w kagańcu); zakazane są też loty dronów i pozostawianie śmieci.

Bieszczady obsługuje Grupa Bieszczadzka GOPR (stacja w Ustrzykach Górnych): telefon 985 lub +48 601 100 300 oraz numer alarmowy 112; warto zainstalować aplikację „Ratunek”. Zimą park zaleca zgłoszenie dłuższej planowanej trasy w stacji GOPR w Ustrzykach Górnych.

Ciekawostki

  • Najwyższy wierzchołek masywu, Tarniczka (1315 m), jest tylko o 31 m niższy od Tarnicy.
  • Nazwa Przełęczy Goprowskiej przypomina o namiocie dyżurnym ratowników GOPR, który stał tu dawniej latem.

Zdjęcia: Gese, CC BY-SA 4.0; Hanc Tomasz, CC BY-SA 3.0; User:PM / pl:Wikipedysta:P, Public domain; User:PM - pl:Wikipedysta:P, Public domain; Michał Derela (Pibwl), CC BY-SA 4.0; Yarl, CC BY-SA 3.0 — Wikimedia Commons.

Jak dojechać z Ukrainy

Przejścia graniczne

  • Krakowiec – Korczowa — drogowe, całodobowo
  • Szeginie – Medyka — drogowe, całodobowo Ukraińska straż graniczna nie potwierdza obecnie odprawy pieszych — sprawdź na dpsu.gov.ua przed podróżą.
  • Smolnica – Krościenko — drogowe, całodobowo
  • Hruszew – Budomierz — drogowe, całodobowo
  • Mościska – Przemyśl (kolejowe) — kolejowe, całodobowo

Samochodem

Lwów – Sanok ≈168 km, ≈3 h 20 min bez kolejek: drogą na Szeginie → przejście Szeginie – Medyka → Przemyśl → DK28 przez Birczę do Sanoka (≈83 km, ≈1 h 45 min od granicy). Alternatywa przez Krakowiec – Korczowa: A4 do zjazdu Radymno, DK77 do Przemyśla i DK28 (≈185 km ze Lwowa, ≈3 h 25 min). W same Bieszczady wygodniej przez Smolnicę – Krościenko: Lwów – Sambor – Stary Sambor – granica, dalej DK84 przez Ustrzyki Dolne do Sanoka (≈203 km, ≈5 h; ≈57 km od granicy). Z Krościenka do Ustrzyk Górnych DW896 ≈53 km (≈1 h 40 min; ≈200 km i ≈4 h 50 min ze Lwowa), do Wetliny DW896 i DW897 ≈69 km (≈216 km i ≈5 h ze Lwowa). Z Sanoka: do Ustrzyk Górnych ≈82 km (DK84 przez Lesko, dalej DW896, ≈1 h 35 min), do Wetliny ≈72 km (DK84 do Leska, DW894 przez Baligród i Cisną, DW897, ≈1 h 20 min).

Sprawdzono 23.10.2026; godziny pracy przejść i rozkłady się zmieniają — sprawdź przed podróżą.

Lokalizacja na mapie

Woda i schronienie w pobliżu

  1. Źródło pod szczytem Tarniczka (stok północny)1,1 km · Niezweryfikowane · 1 185 m
  2. Źródło pod szczytem Tarniczka (stok północno-wschodni)1,4 km · Niezweryfikowane · 1 197 m
  3. Źródło pod szczytem Krzemień2,4 km · Niezweryfikowane · 1 206 m

Wszystkie źródła KarpatWszystkie koliby Karpat

Komentarze

Podziel się wrażeniamiZaloguj się, aby dodać komentarz lub zadać pytanie.Zaloguj sięZarejestruj się

Szlaki w pobliżu

Wszystkie szlaki

Ciekawe w pobliżu

Rzemiosło w pobliżu

Wszystkie miejsca rzemiosła