Serowarnia „Mamin Syr”, Zołotariowo
„Mamin Syr” („Ser mamy”) to rodzinna serowarnia Natalii Kowacz we wsi Zołotariowo niedaleko Chustu. Jej historia zaczęła się w pandemicznym 2020 roku: aby mniej zależeć od sklepów, rodzina kupiła krowę, a Natalia spróbowała zrobić camembert w zwykłym domowym garnku. Dzieci, próbując, pytały, czy to „ser mamy, czy ze sklepu” — i tak powstała nazwa. W ciągu kilku lat domowa pasja przerodziła się we własną farmę liczącą około 30 krów i produkcję mniej więcej dziesięciu gatunków serów, które dotarły na największy konkurs serowy świata.
W 2024 roku jogurtowy ser „Łopta” zdobył srebro na World Cheese Awards w Portugalii oraz tytuł „Najlepszy ukraiński ser 2024”. W 2025 roku dwa kolejne sery serowarni — „Ferkowania” i „Padre Romża” — przywiozły z tego samego konkursu brąz. Dla małego rodzinnego gospodarstwa z Zakarpacia to rzadki wynik.
Dlaczego warto szukać tego sera
„Mamin Syr” to przede wszystkim producent, a nie obiekt turystyczny: regularne wycieczki ani degustacje na farmie nie są potwierdzone. Ser łatwo jednak kupić — sprzedawany jest przez Instagram i Facebook, w zakarpackich sklepach z produktami rzemieślniczymi i na jarmarkach, a także wysyłany pocztą na terenie całej Ukrainy. Jeśli podróżujesz po okolicach Chustu, zadzwoń wcześniej — być może uda się umówić na odbiór zamówienia bezpośrednio we wsi. Dla miłośników sera to okazja, by spróbować produktu docenionego przez międzynarodowe jury.
Czego spróbować i co kupić
- „Łopta” — delikatny ser jogurtowy obtoczony w czarnym pieprzu z suszonym czosnkiem; srebrny medalista World Cheese Awards 2024.
- Dojrzewające sery typu tylżyckiego — klasyczne, z nasionami chia, z karpackimi ziołami lub z kozieradką; jeden z nich, „Darwajka”, nosi nazwę miejscowej połoniny.
- „Ferkowania”, nazwany na cześć odmiany jabłek rosnącej w Zołotariowie, oraz „Padre Romża” — oba brązowi medaliści z 2025 roku.
- Camembert, gorgonzola i caciotta — europejskie gatunki z zakarpackiego mleka.
- Labneh i szanklisz — kulki serowe w oleju z ziołami, idealne na piknik.
- Karpacka bryndza — słony ser solankowy, bez którego nie ma zakarpackiego banoszu.
Serowarstwo na Zakarpaciu ma głębokie korzenie: bryndzę i budz od dawna wyrabiali pasterze na połoninach, a mleko z nizinnych wsi nad Cisą trafiało do domowych serów dla całej rodziny. Nowe pokolenie serowarów łączy tę tradycję z europejskimi technologiami, a „Mamin Syr” dobrze pokazuje, jak miejscowe mleko, zioła, a nawet nazwy odmian jabłek zamieniają się w rozpoznawalny smak.
Informacje praktyczne
- Gdzie: wieś Zołotariowo, rejon chustski, obwód zakarpacki; dokładny adres nie jest publikowany — pytaj telefonicznie.
- Telefon: +380 97 837 00 04; e-mail [email protected].
- Online: sklep momcheese.prom.ua, Instagram i Facebook momcheese2020 — tam pojawiają się aktualny asortyment i ceny.
- Wizyta: wyłącznie po wcześniejszym uzgodnieniu; możliwość odbioru sera na miejscu sprawdź z wyprzedzeniem.
Dojazd. Zołotariowo leży na równinie niedaleko Chustu. Do Chustu wygodnie dojechać samochodem drogą N09 Mukaczewo — Rachów lub pociągiem do stacji Chust; stamtąd do wsi jest kilka kilometrów lokalną drogą, samochodem lub taksówką. Przed wyjazdem koniecznie umów się telefonicznie.
Przed wyjazdem warto potwierdzić telefonicznie.
Strona i media społecznościowe: momcheese.prom.ua · instagram.com · facebook.com
Zdjęcia: instagram.com; agroportal.ua; varosh.com.ua; zaktour.gov.ua.
