Dom Szimonowicza, Lwów

Zakwaterowanie w pobliżu

Dom przy Rynku 15 (nr poborowy 232), dawniej kamienica Mistrzszymonowska. Dawny dwór Szymona Simonidesa (Szymona Szymonowicza), "mistera" (czyli pana). W 1609 r. Szymon Simonides sprzedał go za 5500 zł sukiennikowi Wawrzyńcowi Szmidowi.

W latach 1870-1890 dom był własnością Anny Lau z domu Lachs. Na jej prośbę 9 kwietnia 1894 r. architekt Sołomon Riemer zaprojektował drewnianą witrynę sklepową na parterze.

Na przełomie XIX i XX wieku właścicielem budynku został Nathan Mensch. W 1901 r. czterokondygnacyjny budynek został przebudowany na koszt tego właściciela według projektu architekta Henryka Salwera.

W latach 1913-1914 na zlecenie Nathana Menscha budynek przebudował architekt Leopold Reiss. W tym czasie przebudowano oficynę, wybrukowano podwórze, a w oficynie zainstalowano nowe toalety.

W latach 20. i 30. XX w. właścicielami kamienicy byli Abraham i Róza Schütz. W 1929 r. magistrat zatwierdził projekt portalu sklepowego i witryny na parterze budynku. Został on wykonany w grudniu 1928 r. przez budowniczego Izraela Markusa Sobela na zlecenie Abrahama Schutza.

Dworek Szymonowiczów bardzo łatwo znaleźć w historycznym centrum Lwowa. Szyld hostelu, który zajmuje drugie piętro budynku, może służyć jako znak rozpoznawczy. Dom znajduje się naprzeciwko głównego wejścia do ratusza. Budynek jest murowany, otynkowany, wysunięty w głąb działki, z niewielkim dziedzińcem, czteropiętrowy. Fasada, ozdobiona stiukowymi wstawkami i rozetami nad oknami, posiada balkon na profilowanych konsolach, ogrodzony ażurową metalową kratą. Plan ma kształt prostokąta, typowy dla domów przyrynkowych, wysunięty w głąb działki z niewielkim dziedzińcem i wąską, czterookienną fasadą główną.

Symetryczna kompozycja głównej fasady jest przesunięta w prawo przez bramę wejściową. Witryna sklepowa na parterze pochodzi z pierwszej połowy XX wieku. Na poziomie drugiego piętra znajduje się balkon na profilowanych konsolach, ogrodzony ażurowymi metalowymi kratami. Okna kamienicy mają profilowane ramy i są ozdobione profilowanymi dekoracyjnymi wstawkami i rozetami.

Ten typowy lwowski budynek zawsze stanowił architektoniczne uzupełnienie głównego placu miasta. Podobnie jak wszystkie kamienice w centrum, dwór Szymonowicza nie przekraczał ustalonego limitu wysokości trzech pięter. Budynek powstał w XVI wieku, ale dopiero w 1901 roku rozrósł się i nabrał nowoczesnego wyglądu.

Interesujące jest to, że nawet w XXI wieku kamienica zachowała swój cel - bycie budynkiem mieszkalnym. Budynek powstał w XVII wieku i przez 300 lat zmienił ponad 10 właścicieli. Każdy z nich pozostawił po sobie nowy wystrój architektoniczny domu - przytulny dziedziniec, drewnianą witrynę, nowy salon.

Listwy, wystrój elewacji i balkony z maszkaronami z XVII i XIX wieku są doskonale zachowane do dziś. Podobnie jak 300 lat temu, uzupełniają elegancki wizerunek Rynku.

Kamienica Szymonowicza przeszła wiele renowacji. Ciągłe przebudowy i remonty prywatnych mieszkań całkowicie zniszczyły wnętrze budynku. Cechy dawnej wielkości i przepychu budynku pozostały tylko w wystroju elewacji.

Atrakcją tej rezydencji jest zamknięty dziedziniec, na którym jej mieszkańcy lubili spędzać czas. Dziś goście hostelu mogą zobaczyć stary lwowski dziedziniec.