Kościół św. Franciszka, Rozłucz

Jedna z najbardziej egzotycznych budowli w Ukrainie znajduje się we wsi Rozłucz w obwodzie lwowskim. Kościół św. Franciszka jest prawie nikomu nieznany, ale jest to jeden z jedenastu istniejących drewnianych kościołów obwodu lwowskiego z pierwszej połowy XX wieku.

W czasach, gdy terytorium zachodniej Ukrainy należało do Cesarstwa Austro-Węgierskiego, w Rozłuczu osiedlili się Niemcy ze Szwabii. Imigranci szybko osiedlili się na nowym terytorium. Zajmowali się tradycyjnym rzemiosłem, rolnictwem i zbudowali tu drewnianą kaplicę.

Kościół św. Franciszka Borgii jest rzadkim przykładem drewnianego kościoła w stylu neogotyckim. Zbudowany w latach 1901-1902 jako kaplica kolonistów niemieckich, kościół został zachowany w oryginalnej formie, z autentycznymi elementami. Szczególnie interesujące jest wnętrze: polichromie ścian i stropu, XVIII-wieczny drewniany ołtarz z rzeźbami i złoceniami (typowymi dla lwowskiej lub przemyskiej szkoły barokowej).

Kościół został wybudowany z inicjatywy proboszcza parafii Turka, księdza Ignacego Kułakowskiego, kosztem wiernych i przy wsparciu finansowym Towarzystwa Boni Pastoris. W 1903 r. we wsi mieszkało ok. 230 Niemców. W latach 1917-1919 i w 1933 r. kościół został odrestaurowany i przebudowany. W 1935 r. zainstalowano nowe dzwony. Po II wojnie światowej kościół był wykorzystywany jako magazyn nawozów kolektywnego gospodarstwa rolnego, a później jako spichlerz. Od 1994 r. trwa proces przekazywania go parafii rzymskokatolickiej. Obecnie kościół jest zamknięty.

Kościół św. Franciszka został zbudowany na początku XX wieku z funduszy zebranych przez lokalną społeczność wraz z bractwem Boni Pastoris. Inicjatorem budowy był Ignatii Kulakovskyi. Po zakończeniu prac budowlanych parafianie otrzymali obiekt sakralny w stylu neogotyckim, który niewątpliwie stał się ozdobą turkowskiej parafii.

Kościół św. Franciszka jest unikalnym przykładem jednowieżowego drewnianego kościoła zbudowanego przez niemieckich kolonistów. Świątynia ta jest jedyną w swoim rodzaju, nie spotykaną nigdzie indziej w Ukrainie. Jest jedną z niewielu, które zachowały się w oryginalnej formie z autentycznymi elementami. Dziś kościół nie funkcjonuje, czernieje, umiera na naszych oczach i nie ma nawet adresu. Aby zwiedzić dożywającą swoich dni gotycką perłę Karpat, należy z centrum wsi przejść na most kolejowy. Po przejściu pod mostem należy skręcić w lewo i tam, za górską rzeką, można zobaczyć kościół św.