Polski kościół, Truskawiec

Według badań naukowców, terytorium Truskawca było zamieszkane już w czasach Rusi Kijowskiej, a nawet w okresie przedchrześcijańskim. Dowodem na to są liczne znaleziska datowane na III-VI wiek. Niektóre z broni znalezionych w okolicy sugerują, że Truskawiec był kiedyś polem bitwy między plemionami karpackimi a legionami rzymskimi.

Obecnie wiek Truskawca oblicza się na podstawie daty założenia kurortu, co w żaden sposób nie jest prawdą. Oprócz dokładnej daty założenia miasta, nieznane jest pochodzenie jego nazwy. Niektórzy sugerują, że jest to modyfikacja polskiego słowa truskawka.

Niezwykła nazwa nie jest ostatnim wpływem Polaków na tutejsze tereny. Jak wiadomo, Truskawiec jest bogaty w zabytki, z których najcenniejszym jest polski kościół.

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny to rzymskokatolicki neogotycki kościół w Truskawcu w obwodzie lwowskim. Jest to starożytne centrum duchowe, zabytek historyczny i architektoniczny Truskawca, który wyróżnia się pięknym wnętrzem. Często recytuje się tu poezję i odbywają się wspaniałe koncerty organowe. Nabożeństwa odbywają się w dwóch językach: ukraińskim i polskim. Zewnętrzny teren kościoła jest obsadzony niesamowicie piękną roślinnością, a wszędzie znajdują się ławki, które pozwalają odpocząć i pomyśleć o Bogu.

Początkowo katolicy z Truskawca należeli do parafii w Drohobyczu. W 1827 r. powstała wspólna parafia. Dla szlachty, założycieli kurortu, kościół był centrum duchowym, miejscem relaksu i kontaktu z Bogiem. Jednak w latach 1858-1860 w Truskawcu na koszt polskich wczasowiczów zbudowano sezonową kaplicę św. Kunegundy (patronki kopalń i warzelni soli w Polsce), zaprojektowaną przez architekta Adolfa Kuhna i nadzorowaną przez budowniczego Adama Berskiego. Niewielką kaplicę, mieszczącą 30-40 osób, poświęcił biskup przemyski Adam Jasiński. W 1909 r. przy kaplicy utworzono dziedziniec ogrodzony drewnianym płotem, zbudowano kamienne schody i kilka tarasów łączących kościół z parkiem.

W latach 1912-1913 do kaplicy dobudowano większą i wyższą część neogotycką. 11 lipca 1914 r. rozbudowane sanktuarium zostało konsekrowane przez biskupa Józefa Sebastiana Pelczara. Ekspozytura parafialna została erygowana 1 maja 1925 r., choć decyzja ta została podjęta 27 maja 1909 r., ale z powodu braku funduszy nie mogła być zrealizowana. Przed kościołem ustawiono kamienną figurę Matki Bożej, wykonaną przez rzeźbiarza Cypriana Godebskiego. Podczas I wojny światowej kościół został zniszczony wewnątrz, spłonął strop i dach.

Kościół został odbudowany i wyremontowany w latach 1933-1934, a w latach 1935-1936 wybudowano dom parafialny według projektu Tadeusza Jarosza. 5 lutego 1938 r. ekspozytura parafialna została podniesiona do rangi samodzielnej parafii.

W okresie sowieckim kościół zamieniono najpierw na magazyn nawozów mineralnych. Wszystkie wartości duchowe i artystyczne zostały rozgrabione. Później, w latach siedemdziesiątych, po odbudowie spowodowanej pożarem, w kościele zbudowano planetarium.

Po upadku Związku Radzieckiego kościół został konsekrowany i zaczęto odprawiać w nim nabożeństwa. Pierwsze nabożeństwo odbyło się na schodach muzeum, które nadal działało. Było to już w 1991 roku. W 1994 roku budynek został zwrócony katolikom. Renowacja kościoła rozpoczęła się w 1996 roku według projektu architekta Julii Hryszczenko. W 2002 roku kardynał Marian Jaworski konsekrował odrestaurowany kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

Parafię Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Truskawcu obsługują ojcowie redemptoryści ze Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela, a jej rektorem jest ojciec Krzysztof Szczygło.

Kościół został zbudowany w stylu historyzmu z elementami neogotyku. Jest to budowla murowana z cegły, otynkowana, na kamiennej podmurówce, na planie krzyża, jednonawowa, z pięcioboczną absydą.

Prezbiterium skierowane jest na zachód. Do transeptu po obu stronach przylega kwadratowa zakrystia i skarbiec, a przed nawą od wschodu znajduje się kwadratowy hol wejściowy - krukhta.

Kościół pokryty jest sklepieniami krzyżowymi z masywnymi profilowanymi żebrami. Główną fasadę wieńczy trójkątny pinakiel. Ściany boczne kościoła przeprute są półokrągłymi oknami z profilowanymi obramieniami i zwieńczone profilowanym gzymsem. Na szczycie dwuspadowego dachu nad nawą znajduje się sygnaturka, zwieńczona ośmioboczną kopułą.

W okresie międzywojennym w kościele zainstalowano ołtarze: w 1921 r. było ich sześć, a w 1927 r. siedem.

Szczególną cechą kościoła są organy, które nie tylko towarzyszą regularnym nabożeństwom, ale stały się integralną częścią życia kulturalnego i artystycznego Truskawca. Organy zostały zakupione w 1915 roku i wyprodukowane w polskim Poznaniu.

Wieczory muzyki organowej odbywają się w kościele trzy razy w tygodniu: we wtorek, piątek i niedzielę. W krótkim okresie pokoju między dwiema największymi wojnami w historii ludzkości do Truskawca przyjeżdżali posłuchać organów premier Austrii z małżonką, prezydent Estonii, a nawet prezydent Turcji, który został mecenasem Truskawca ze względu na przyjaźń z Rajmundem Jaroszem, burmistrzem Drohobycza i właścicielem kurortu.

W latach 1921-1939 na wieczorach organowych w kościele występowali znani muzycy i śpiewacy z całej Europy, zapoznając wczasowiczów z wysoką sztuką. Cieszy fakt, że tradycja ta została dziś przywrócona. Trzy razy w tygodniu - we wtorek, piątek i niedzielę - w kościele odbywają się wieczory muzyki organowej, które przyciągają wczasowiczów i leczą ich dusze tak samo, jak słynna truskawiecka "Naftusia" leczy ciało.