Kościół św Bartłomieja, Drohobycz
Kościół Świętego Bartłomieja Apostoła (Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny) - kościół rzymskokatolicki w Drohobyczu w obwodzie lwowskim; starożytne centrum duchowe, przykład architektury gotyckiej i barokowej (malowidła wewnętrzne) z końca XIV-XVI wieku, zabytek historyczny i architektoniczny o znaczeniu narodowym. Znajduje się na liście 15 mistycznych i tajemniczych kościołów w Ukrainie. Jest to jeden z najstarszych zachowanych budynków w Drohobyczu, położony w centrum Drohobycza przy ulicy Danyla Halytskoho 12. Święto cerkwi przypada na 24 sierpnia.
Wcześniej na miejscu obecnego kościoła znajdował się drewniany kościół Najświętszej Maryi Panny. Jednak w grudniu 1392 r. król Władysław Jagiełło, przebywając w Drohobyczu, wydał dokument o fundacji nowego murowanego gotyckiego kościoła, który miał być jednocześnie budowlą obronną. Kościół stanął na miejscu pałacu książęcego wojewody. Podczas konsekracji świątynię nazwano kościołem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Świętego Bartłomieja Apostoła. Był to poprzednik dzisiejszego kościoła Świętego Bartłomieja Apostoła, na miejscu którego później powstał współczesny kościół.
W 1511 r. kościół św. Bartłomieja został odbudowany po znacznych zniszczeniach doznanych podczas ataku Tatarów i Wołochów na miasto w 1498 roku. Pierwsza trzecia XV wieku jest uważana za czas, w którym zbudowano współczesny kościół. Na przestrzeni wieków kościół był wielokrotnie niszczony (zwłaszcza w XVII wieku) i odbudowywany. W XVIII wieku przeprowadzono tu prace konserwatorskie, w wyniku których wnętrze kościoła zostało pomalowane w stylu późnobarokowym przez artystę Andrija Solytskiego. W 1882 r., a także w latach 1906-1913, kościół przeszedł prace konserwatorskie, a w latach trzydziestych XX wieku odnowiono freski. Jednak podczas II wojny światowej część wnętrza została zniszczona, a majątek kościoła został poważnie uszkodzony. Następnie w 1949 r. obiekt sakralny został zamknięty, a jego pomieszczenia wykorzystywano jako magazyn rekwizytów teatralnych.
Dzwonnicakościoła św. Bartłomieja Apostoła to pierwotnie wieża obronna z XVI wieku z bramą wjazdową dołączoną do dzwonnicy kościoła św. Bartłomieja (z XVIII wieku) w Drohobyczu, zabytku architektury o znaczeniu krajowym. Jest to jeden z najstarszych budynków w mieście. Dzwonnica jest budowlą usytuowaną na południowy wschód od kościoła, skośnie do jego osi, frontem zwróconą do narożnika Rynku. Budowla jest murowana z cegły z domieszką kamienia, na planie kwadratu (13 na 13 m, grubość ścian pierwszej kondygnacji dochodzi do 2 m), stoi na niskim pochyłym cokole. Całość wieńczy wysoki czterospadowy dach. Pierwsza kondygnacja posiada przejście łukowe. Trzecia kondygnacja, dobudowana pod koniec XIX wieku, jest ozdobiona potrójnymi łukowymi oknami i panelami oraz zwieńczona łukowym fryzem.
Pierwsza kondygnacja posiada sklepienie. Na cokole zwieńczonym gzymsem znajduje się fryz z tarczami herbowymi z motywami roślinnymi. Schody wbudowane w ściany prowadzą na górę od strony zachodniej. Na ścianach znajdują się malowidła autorstwa T. Rybkowskiego (1914): Sąd Ostateczny, Uzdrowienie z paraliżu. Na sklepieniu znajduje się scena Zmartwychwstania otoczona kartuszami. Na dzwonnicy znajdują się cztery dzwony: "Święty Bartłomiej" (1739) i trzy inne (1926).
Obecnie (2013 r.) dzwonnica należy do rzymskokatolickiej gminy Drohobycz. 20 września 2018 r. w dzwonnicy cerkwi św. Bartłomieja Apostoła otwarto stałą ekspozycję ikon Najświętszej Maryi Panny.
Ataki na miasto, którym towarzyszyło zniszczenie świątyni, były kontynuowane w przyszłości, w szczególności w latach 1594, 1624 i 1648. W 1664 r. kościół został częściowo odrestaurowany. W wiekach XVII-XX przebudowano wieżę obronną na dzwonnicę (1739), odnowiono stare i zbudowano nowe ołtarze, zlikwidowano luki i obniżono dach (1790-1793). W tym samym czasie, pod koniec XVIII wieku, do kościoła dobudowano kaplicę.
Kolejne renowacje drohobyckiego kościoła św. Bartłomieja Apostoła przeprowadzono w latach 1881-1882, 1906-1913 oraz w latach 30. XX wieku (w szczególności odnowiono wówczas freski). W 1949 r., po II wojnie światowej, kościół został zamknięty przez Związek Radziecki i wykorzystywany jako magazyn rekwizytów teatralnych. W 1989 r. kościół został zwrócony rzymskokatolickiej społeczności miasta.
W 2007 roku, w Dniu Niepodległości Ukrainy, który zbiega się z dniem święta najstarszego drohobyckiego zabytku, kościoła Świętego Bartłomieja Apostoła, przed wejściem do kościoła wzniesiono i odsłonięto majestatyczny pomnik papieża Jana Pawła II, który w tym czasie był trzecim pomnikiem Jana Pawła II (a piątym w Ukrainie). Na uroczystość przybyli m.in. biskup lwowski Marian Buczek, księża rzymskokatoliccy ze Zhydachiwu, Hnizdychiwu i Truskawca, przedstawiciele polskiej społeczności w Stryju oraz delegacja Rady Miasta Sanoka.
24 sierpnia 2017 r. w Drohobyczu odbył się odpust parafialny ku czci św. Bartłomieja Apostoła oraz poświęcenie nowego ołtarza głównego. Uroczystościom i Liturgii Eucharystycznej przewodniczył biskup pomocniczy Edward Kava OFMConv, który podczas Liturgii poświęcił nie tylko nowy ołtarz główny, ale także kopię obrazu Matki Bożej Kohawińskiej, który znajduje się w nawie bocznej kościoła.
Ołtarz, który został poświęcony tego dnia, był budowany przez rok. Rektor, ks. Myroslav Lekh, podjął decyzję o rozpoczęciu jego budowy w lipcu 2016 roku. Prace zakończyły się w sierpniu 2017 roku. Ołtarz został zaprojektowany przez o. Ławrientija Iwanczuka OH. Prace nad ołtarzem rozpoczęli stolarze z Złoczowa pod kierownictwem Andrija Melnyka.
Bartłomieja w Drohobyczu jest jednonawowym kościołem z wydłużonym pięciościennym ołtarzem. Elewacje ceglanych ścian i przypór kościoła ozdobione są koronkowymi ornamentami w kształcie rombów, również wykonanymi z cegły, które mają ciemnobrązową lub ciemnoczerwoną glazurę. Nawa kościoła ma wysokie schodkowe gotyckie frontony na zachodniej i wschodniej fasadzie. Kościół wygląda monumentalnie ze względu na brak małych podziałów.
Wnętrze kościoła posiada cztery filary nośne, które dźwigają system sklepień krzyżowych; w części ołtarzowej znajduje się sklepienie nawowe. Ołtarz składa się z 3 części (szerokość 8 m, wysokość ok. 15,5 m). W bocznych częściach ołtarza znajdują się białe drewniane figury apostołów Piotra i Pawła, a w górnej części bocznych części znajdują się obrazy olejne wykonane w Drohobyczu, które przedstawiają archaniołów Gabriela i Rafała. W środkowej części ołtarza tabernakulum otoczone jest rzędem złotych kolumn, nad którymi znajdują się 2 anioły, a pomiędzy nimi ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy (której ikona od ponad 100 lat jest rzymską kopią ze Stryja). W centralnej części ołtarza znajduje się krucyfiks, który został uratowany przed spaleniem. Nad krzyżem znajduje się figura św. Bartłomieja Apostoła, a na końcu ołtarza figura św. Michała Archanioła, wykonana przez snycerza z okolic Drohobycza. Najważniejsze elementy tabernakulum, figury i obrazy są podświetlone oświetleniem LED.
Kościół św. Bartłomieja Apostoła w Drohobyczu charakteryzuje się, podobnie jak cała architektura gotycka, głębokim odsłonięciem wnętrza przestrzeni sakralnej. Podczas prac konserwatorskich przeprowadzonych w kościele w XVIII wieku, wnętrza świątyni zostały ponownie pomalowane przez artystę Andrija Solickiego w stylu późnego baroku. Oprócz obrazów o tematyce religijnej powstały również kompozycje o tematyce historycznej: scena zniszczenia cerkwi drohobyckiej przez Kozaków i Tatarów Bohdana Chmielnickiego w 1648 r., scena nadania Drohobyczowi starożytnych praw przez cesarza austriackiego Józefa II i inne. Freski zostały stworzone przez mistrza Borszcza około 1800 roku. Witraże zostały wykonane w XIX wieku.
Wiele cennych elementów wnętrza zostało utraconych podczas II wojny światowej, a jeszcze więcej zostało zniszczonych przez bolszewickich barbarzyńców, ale kilka interesujących obiektów przetrwało. Są to w szczególności fragmenty malowideł Solickiego, starożytny fresk przedstawiający św. Krzysztofa, który łączy tradycje artystyczne późnego gotyku i renesansu. W kościele znajduje się również renesansowy nagrobek Kateryny Ramułtowej, wykonany przez Sewastiana Czeszka w 1572 roku. Na uwagę zasługują również witraże, wykonane według szkiców XIX-wiecznych artystów J. Matejki, S. Wyspiańskiego i J. Mehoffera. W części ołtarzowej cerkwi zachowała się zabytkowa ikona namalowana przez słynnego włoskiego artystę Tommaso Dolabellę. Wnętrze zostało również udekorowane przez ukraińskiego artystę i rzeźbiarza Iwana Łukycza Wendzilowycza.
Obecnie kościół Świętego Bartłomieja Apostoła jest obsługiwany przez księży z parafii rzymskokatolickiej Świętego Bartłomieja Apostoła w Drohobyczu. Kościół należy do dekanatu stryjskiego kościoła rzymskokatolickiego.
Budynek znajduje się 5 minut spacerem od ratusza, a do słynnego kościoła św. Jerzego, wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, można dojść w 25 minut. Obok wieży znajduje się pomnik Jurija Kotermaka (Drohobycza), wybitnego ukraińskiego naukowca, autorstwa słynnej rzeźbiarki Teodozji Bryzh.
Obecnie w kościele można zobaczyć wiele rzeczy: gotyckie portale z białego kamienia, obrazy Andrija Sołyckiego, witraże z XIX wieku, renesansowy nagrobek Kateryny Ramułtowej, starożytną ikonę włoskiego artysty Tomasa Dolabelli oraz starożytny fresk przedstawiający św. Na północnej ścianie kościoła zachowały się unikalne płaskorzeźby z białego kamienia - trzy okna, w których można zobaczyć odpowiednio głowę w papieskiej tiarze, stopę i palmę.
Kościół św. Bartłomieja w Drohobyczu jest uważany za uderzający przykład architektury gotyckiej XV-XVI wieku i jest zabytkiem historyczno-architektonicznym o znaczeniu krajowym. Miasto Drohobycz leży u malowniczego podnóża Beskidów. Kilka kilometrów na południe znajdują się znane kurorty Truskawiec i Schodnica, gdzie można poprawić swoje zdrowie i napić się wody mineralnej Naftusia.
Zakwaterowanie w pobliżu Kościół św Bartłomieja, Drohobycz:
Які маршрути проходять повз Kościół św Bartłomieja, Drohobycz?
Пропонуємо пройти такі туристичні (пішохідні) маршрути через/біля Kościół św Bartłomieja, Drohobycz: с. Сопіт, через Сопітські полонини до с. Сопіт, с. Корчин, через вдсп. Гуркало, г. Парашка до с. Крушельниця, с. Кам'янка, через г. Лопата, м. Сколе, г. Парашка до с. Крушельниця, м. Сколе, через г. Парашка, вдсп. Гуркало, с. Корчин до м. Сколе, м. Сколе, через г. Парашка, вдсп. Гуркало, с. Корчин до с. Верхнє Синьовидне, м. Сколе, через г. Парашка, вдсп. Гуркало до с. Корчин

с. Сопіт, через Сопітські полонини до с. Сопіт

с. Корчин, через вдсп. Гуркало, г. Парашка до с. Крушельниця

с. Кам'янка, через г. Лопата, м. Сколе, г. Парашка до с. Крушельниця

м. Сколе, через г. Парашка, вдсп. Гуркало, с. Корчин до м. Сколе


